Het geschenk - Sebastian Fitzek

Milan Berg staat bij het stoplicht wanneer er een auto naast hem stopt. Op de achterbank zit een doodsbang meisje. Wanhopig drukt ze een briefje tegen het raam. Een vraag om hulp? Milan weet het niet: hij is, net zoals zes miljoen landgenoten, analfabeet. Toch voelt hij dat het meisje in levensgevaar is. Milan begint een zoektocht die hem op een griezelig dwaalspoor zet. Aan het einde van de tocht wordt hij geconfronteerd met de wrede realiteit: soms is de waarheid te gruwelijk om mee te leven, en is onwetendheid he grootste geschenk op aarde.

***

Sinds Sebastian Fitzek in 2006 zijn eerste boek publiceerde, rolde er elk jaar wel eentje, of twee, van de persen. Het is een man van de interessante en verrassende plotten, origineel ook en met humor gebracht. Ook hierin stelt hij nu niet teleur.

Het verhaal wordt grotendeels chronologisch verteld, het begint nochtans bijna bij het einde. Het hoofdpersonage ligt op de eerste bladzijden zo goed als dood te gaan en dan begint het eigenlijke verhaal maar door een iets of wat vreemde en ongeloofwaardige twist. Maar daarna zit je onmiddellijk volledig in het verhaal door een alweer vreemde scène maar eigenlijk ook wel een heel grappige. Fitzek neemt je dus van in het begin vlotjes mee.

De auteur maakt er een mysterieus verhaal van en dat blijft zo gedurende het hele boek. Het grootste deel van het boek blijft hij je verrassen, de plotwendingen zijn bijna niet te tellen. Het thema kon ook tellen, analfabetisme, dit lijkt iets uit lang vervlogen tijden en je staat er niet bij stil dat het nochtans ook nu nog volop aanwezig is. Wat een obstakel om volwaardig deel te kunnen uitmaken van een samenleving, Fitzek heeft dat wel heel levendig en realistisch beschreven, het klinkt bijna als horror.

De plot zit heel erg knap in elkaar en het is absoluut spannend. Hints die verstopt worden en moeten opgelost worden in een race tegen de tijd, personages die moeten bezocht worden om tipjes van de sluier op te lichten, en dit allemaal omdat Milan toevallig een meisje zag waarvan hij dacht dat het niet pluis was. Op den duur merkt de lezer dat er door sommige spelers precies toch een dubbelspel gespeeld wordt, zeer mysterieus allemaal. Op den duur wordt je echter zo bedolven onder de wendingen en weer eens een mysterie zodat je neigt af te haken, het was teveel van het goede.

Het geschenk neemt je van in het begin mee in het verhaal met een zeer originele opzet en invalshoek. De hoeveelheid plotwendingen en de constante misleiding in de juiste toedracht zorgen in het begin voor heel wat spanning maar dit wordt dus teveel naar het einde toe en doet afbreuk aan het verhaal. Eén van de belangrijkste plotwendingen aan het einde was dan wel weer schitterend gevonden. Toch een goed, spannend en vooral origineel verhaal van deze top-auteur. Ook het dankwoord van de auteur was weer een pareltje!

Eerder: De therapie, De gijzeling, De wreker, De zielenbreker, Het experiment, De ogenverzamelaar, Wijd open, Passagier 23, Afgesneden, Het Joshuaprofiel, Het pakket, Stoel 7A, De patiënt, De weg naar huis

Uitgeverij: The House of Books (2020) - 335 blz.

Oorspronkelijke titel: Das Geschenk

Vertaling: Michel Bolwerk

De kleuren van de brand - Pierre Lemaitre

Een adembenemend epos over het Parijs van het interbellum

Februari, 1927. De Parijse elite komt bijeen om de begrafenis van de gerespecteerde bankier Marcel Péricourt bij te wonen. Voor aanvang van de plechtigheid gebeurt er echter iets afschuwelijks, iets wat het leven van Madeleine Péricourt en haar zevenjarige zoontje Paul voorgoed zal veranderen.

Als erfgenaam is het aan Madeleine om de leiding van het financiële imperium van haar vader over te nemen. Zonder enig verstand van zaken komt ze terecht in een door hebzucht en corruptie gedomineerde wereld. Madeleine probeert met alles wat ze in zich heeft overeind te blijven, in een Frankrijk dat machteloos moet toezien hoe een volgende oorlog steeds dichterbij komt.

Lemaitre schrijft wederom een adembenemend epos over de val van het establishment en over de zoete wraak van een vrouw in een mannenwereld. Volg Madeleine en haar zoon in een majestueus en groots avontuur.

****

Pierre Lemaitre schreef met Tot ziens daarboven een eerste boek over het interbellum en De kleuren van de brand is daar het vervolg op.

De auteur weet fictie en feiten toch wel heel erg goed te verweven, de ongeveer tien jaren die hij hier beschrijft zijn levendig weergegeven. We zijn een zeven jaar na de dood van Édouard en zijn vader is net overleden. En dan gebeurt er een tragedie die bijna naadloos aansluit bij dat eerste boek en de start en basis vormt van dit verhaal, een gebeurtenis die het leven Madeleine volledig op zijn kop zet. Goed gevonden.

Wat betreft personages laat Lemaitre zich ook nu weer gaan en dit brengt echt wel leven in de brouwerij, grappige situaties en dialogen zijn er het gevolg van maar ze zorgen ook meer dan eens voor een ommezwaai die emotioneel gezien van hogere waarde is voor Madeleine.

De plot was indrukwekkend en gestaag werd ze opgebouwd. Naar het einde toe werd het dan wel weer wat ongeloofwaardiger allemaal, er was té hard aan gesleuteld om je nog te kunnen inleven. Maar het was wel heel knap bedacht, je moest sowieso je hersencellen laten werken om het grotere geheel te zien.

En doorheen dit hele fictieve verhaal zijn dus historische feiten verweven en dan hebben we het over de tijdsgeest van toen, de economische crisis en zelfs de opkomst van Hitler en het fascistische gedachtengoed. En dit heeft Lemaitre met verve gedaan!

Pierre Lemaitre is toch wel een rasverteller, hij brengt niet alleen 'kleur' in de titel maar ook in het verhaal en dit door zijn wonderlijke personages, zijn vertelkunst en humor, een lachje kan er inderdaad soms wel af. De kleuren van de brand las meestal heel erg vlot alhoewel niet altijd, maar het is een mooi vervolg.

Eerder: Vrije val, Drie dagen en levenslang, Irene, Alex, Camille, Rosy, Vals leven, Tot ziens daarboven

Uitgeverij: Xander Uitgevers (2019) - 443 blz.
Oorspronkelijke titel: Couleurs de l'incendie
Vertaling: Liesbeth van Nes

Al die tijd de duivel - Donald Ray Pollock

Een getormenteerde oorlogsveteraan, een echtpaar dat moordend rondtrekt en een smeerlap van een predikant. En midden tussen deze personages, in een godvergeten Ohio, zwerft Arvin rond, een weeskind dat opgroeit tot een goedhartige maar gewelddadige man, die geleerd heeft hoe hij voor zichzelf moet opkomen.

****

Donald Ray Pollock is wat men noemt een laatbloeier, toch wat betreft het auteurschap. Hij was reeds 54 toen zijn verhalenbundel Knockemstiff uitkwam en 3 jaar later in 2011 verscheen zijn eerste roman, The Devil All the Time. Beide boeken spelen zich af in en rond zijn geboortestreek. In 2016 verscheen The Heavenly Table (De hemelse tafel) dat voorlopig zijn laatste is.

Je kan niet anders zeggen dan dat dit boek een verrassing is, in de positieve zin wel te verstaan. Speciaal ook en dan in de zin dat het een duister boek lijkt, de cover en de titel doen dit toch vermoeden. En in zekere zin is dit ook een 'donker' boek maar dan heb je het in feite alleen maar over het geweld en de gruwelijkheden die gebeuren in het verhaal. Excessief soms, jawel, en er zijn gruwelijke en bloederige taferelen, maar toch overheersen deze het verhaal niet. Er zijn genoeg hoofdstukken die lezen als een roman en waar zelfs veel liefde te bespeuren is, soms subtiel maar evengoed ook expliciet en in verschillende vormen.

Arvin is het hoofdpersonage en slechts een jongen bij de eigenlijke start van het verhaal. De auteur heeft immers ook nog wat tijd gebruikt om de levensloop van zijn ouders en grootouders te schetsen. Zijn karakter is redelijk goed uitgewerkt, door de beschrijving van zijn ouderlijke voorgeschiedenis en opvoeding krijg je een goed beeld van hem en weet je wat hem drijft om te doen wat hij doet en je begrijpt het. Daardoor kan je je in hem zeker inleven en meevoelen. Met de andere hoofdpersonages ligt dit net iets moeilijker omdat ze minder uitgelicht zijn en er meer aandacht naar hun daden gaat. Maar ook bij hen krijg je toch een beeld van hun achtergrond, miniem weliswaar maar toch genoeg om een beetje voeling te krijgen met hen. En ook bij hen valt er toch iets van die 'liefde' te lezen die in het boek verwerkt zit.

Het verhaal speelt zich af in de twee decennia na de tweede Wereldoorlog en dat was toch een andere tijd dan nu. Religie speelt nog een hele grote rol en zo dus ook in dit boek. Thematisch gaat het over geloof, schuld en boete, de spanning tussen goed en kwaad, rechtvaardigheid, geweld en liefde. Genoeg om over na te denken, het boek laat je dus niet onberoerd, integendeel, het kan zomaar onder je huid kruipen.

Al die tijd de duivel was een verrassend goed boek. Pollock heeft een heel levendige schrijfstijl en heel erg realistisch ondanks de aard van het verhaal en hij heeft de tijdsgeest van een naoorlogse plattelandsstreek goed gevat. De auteur laat ook veel ruimte om je eigen verbeelding los te laten op dit verhaal en dat op zich is al een kunst. Het boek werd in 2020 verfilmd, een psychologische thriller geregisseerd door Antonio Campos. Het boek is absoluut een aanrader.

Uitgeverij: Karaat (2014) - 315 blz.

Oorspronkelijke titel: The Devil All the Time

Vertaling: Mon Faber

Spin - Lars Kepler

Negen witte kogels,

negen tinnen figuurtjes,

één doelwit

Drie jaar geleden ontving Saga Bauer een ansichtkaart met een dreigende boodschap over een pistool met negen witte kogels. Een daarvan was bedoeld voor Joona Linna, en Saga zou de enige zijn die hem kon redden. Inmiddels is er zoveel tijd verstreken dat de dreiging verbleekte tot een vreemde actie. Tot nu.

Aan een boom in Kapellskär wordt een zak gevonden met een bijna volledig vergaan lichaam, in de buurt ligt een melkwit patroon. Wanneer blijkt dat vlak voor elke moord een pakketje wordt verstuurd met een tinnen figuurtje en een complex raadsel, lijkt de politie de mogelijkheid te hebben om de moord te voorkomen. Joona Linna en Saga Bauer strijden zij aan zij om de puzzel op te lossen en levens te redden, maar de jacht wordt steeds gevaarlijker. Misschien is het wel onmogelijk om de moordenaar te stoppen, misschien zijn ze al gevangen in zijn web.

*****

Spin is de negende in de Joona Linna-serie en het tiende van het schrijversduo Lars Kepler. Het duo schuwt de duistere kant niet en de misdaden waarmee Joona en Saga mee geconfronteerd worden, zijn dan ook best gruwelijk, aan creativiteit ontbreekt het het echtpaar niet. Nog even melden dat het een pluspunt is voor de lezerservaring als je de vorige boeken in de serie ook gelezen hebt.

Aan het einde van het vorige boek ontving Saga een boodschap en het is nu drie jaar verder. Saga is nog steeds aan het werk bij het detectivebureau waar ze het nog altijd niet naar haar zin heeft. Gedurende deze drie jaar heeft ze het ook nog moeilijk gehad, volgens de politiepsychologe is ze nog steeds niet volledig hersteld om eventuele taken bij de Nationale Operationele Afdeling (NOA) van de politie op te nemen.

Het boek start onmiddellijk al met een spannende scène en je zit meteen middenin het verhaal. En zo gaat het trouwens heel het boek verder, Kepler heeft er net als altijd een heel erg spannend verhaal van gemaakt met op tijd en stond actie, je hoeft je niet te vervelen, integendeel, je blijft automatisch wel bij de les.

De plot is trouwens ook heel erg goed bedacht, alles past netjes in elkaar ook al wordt het pas later duidelijk. Het onderzoekstraject van zowel Joona als Saga is geweldig om te volgen, hoe ze van het ene puzzelstukje naar het andere komen en dan tussendoor nog moeten afrekenen met allerlei moeilijkheden veroorzaakt door hun meerderen, zij kunnen hun onderzoekspistes niet altijd evengoed appreciëren en werken soms zelfs ronduit tegen. Maar dit maakt het verhaal alleen maar spannender en boeiender.

De schrijvers flirten ook nu wel weer met de geloofwaardigheid maar dit kan de leespret absoluut niet bederven. Omwille van de serie is er een soort van persoonlijke ontwikkeling bij Joona en Saga maar deze komt slechts zijdelings aan bod. 

En dan komen we aan het einde van het boek, wat een finale! Goed gevonden, verrassend en spannend. Een aha-momentje, het klonk logisch.

Spin is een heel erg goed boek helemaal in de traditie van de andere boeken uit de serie. Lars Kepler blijft absoluut op mijn favoriete auteurs-lijstje staan.

Eerder: Hypnose, Contract, Getuige, Slaap, Stalker, Playground, Jager, Lazarus, Spiegelman

Uitgeverij: De Bezige Bij (2022) - 509 blz.

Oorspronkelijke titel: Spindeln

Vertaling: Edith Sybesma

Wat als dit de hemel is? - Anita Moorjani

Anita Moorjani is ervan overtuigd dat je bij geboorte weet wie je bent. Maar je verwerpt deze kennis als je opgroeit en je aanpast aan de samenleving en haar normen. Je neemt verwachtingen over die anderen van je hebben. Als je vervolgens aan al die externe verwachtingen niet kunt voldoen, heb je het gevoel dat je tekortschiet en niet deugt.

Elk hoofdstuk in dit boek stelt zo'n algemene verwachting - een mythe - centraal die de meesten van ons als waarheid hebben aanvaard. Aan de hand van verhalen en voorbeelden uit haar leven vertelt Anita hoe ze heeft ontdekt dat die mythes niet kloppen. Ze laat zien hoe je jezelf kunt terugvinden en leert je geloven in jouw kracht, jouw mogelijkheden en jouw authenticiteit. En ze geeft tips en oefeningen die je zelfvertrouwen een boost zullen geven.

Anita Moorjani werkte in het zakenleven tot ze in 2002 te horen dat ze terminale kanker had. In 2006  genas ze na een 30 uur durende coma en dit veranderde haar leven totaal. Ze kreeg een bijna-doodervaring waarin ze inzichten kreeg die ze wilde delen. Dr. Wayne W. Dyer hoorde van haar en spoorde haar aan om haar ervaringen neer te schrijven en te delen met de hele wereld. En dus kwam in 2012 Dying to Be Me (Ik moest doodgaan om mezelf te genezen) uit dat onmiddellijk op de bestsellerlijst terecht kwam en sindsdien in meer dan 45 talen vertaald werd wereldwijd. 

Wat als dit de hemel is? is haar tweede boek dat verscheen in 2016 en hierin gaat de auteur in op de sociale mythes in onze hedendaagse samenleving. Tien verschillende mythes passeren de revue waaronder Van jezelf houden is egoïstisch, Spirituele mensen hebben geen ego en Vrouwen zijn het zwakke geslacht. Ze gebruikt persoonlijke verhalen, inzichten en ontmoetingen om deze te ontkrachten en dat maakt het meteen duidelijk wat ze bedoeld. Elk hoofdstuk bevat dan ook nog praktische tips en oefeningen indien je er zelf mee aan de slag wil gaan.

Moorjani vertelt op een gemakkelijke en vlotlezende manier haar opgedane inzichten. Ze probeert je te doen beseffen dat je van jezelf moet houden en je gevoelens van angst, schaamte en schuldgevoel, die de cultuur ons vaak oplegt, best voor je eigen welzijn overstijgt, zelfs je fysieke welzijn hangt ervan af.

Vele mensen hebben heel veel aan haar boeken en dat kan ik me helemaal voorstellen. Het boek straalt veel zelfvertrouwen en (zelf) liefde uit en het kan niet anders dan dat je erdoor geïnspireerd raakt. En ze heeft het dan ook nog heel bevattelijk geschreven. Wat als dit de hemel is? is een heel erg mooi boek en absoluut een aanrader.

We zijn allemaal met elkaar verbonden.

Wees gewoon jezelf - je 'ware' zelf! Wees de 'liefde' die je bent.

Uitgeverij: Unieboek | Het Spectrum (2016) - 292 blz.

Oorspronkelijke titel: What if this is Heaven?

Vertaling: Marja de Bruijn

Dag liefje, met Mila gaat het goed en ik klungel lekker verder - Stefaan Degand

Acteur Stefaan Degand (1978) groeide op in het West-Vlaamse Wevelgem, een dorp dat hij ontgroeide in de grootstad Antwerpen, waar het leven zich verder ontspon.

In een bezwerend en intens proza verhaalt hij over dat leven tot op heden. Over hoe de liefde kwam, en ook weer ging. En terugkwam. Over hoe leven ook maar wat klungelen is. En over eten, lekker, gulzig en veel.

Dag liefje, met Mila gaat het goed en ik klungel lekker verder is een middelvinger naar de dood, een ode aan het leven, en een boek dat tegelijk oorverdovend luid en ontroerend stil is.

*****

Stefaan Degand studeerde in 2003 af aan de afdeling Drama van het Herman Teirlinck Instituut in Antwerpen en sindsdien speelde hij in vele theaterproducties en acteerde hij in films en televisieseries.

De auteur vertelt in dit boek over zijn leven vanaf zijn jeugd en dit doet hij met een gemak alsof hij nooit anders gedaan heeft dan schrijven. Het boek is op een speciale manier vormgegeven en geschreven. Eerst en vooral valt de bladschikking op, elke zin of zelfs soms maar één woord begint op een nieuwe regel, van alinea's is er geen sprake. Het lijken soms zomaar wat gedachten die genoteerd staan. En daarnaast staat er geen enkele punt, niet één in heel het boek, behalve in de colofon, daar wel. En dan nog af en toe een zinnetje, of woord in het groot en het vet. Apart. En je zou het in eerste instantie niet zeggen maar uiteindelijk leest het wél als een doorlopend verhaal, je moet het toch maar kunnen.

Het boek is een doorleefd verhaal. Degand heeft in het beperkte aantal bladzijden dat het boek telt toch zeer veel verteld, met overpeinzingen en vanuit zijn gevoelens. In 2017 verloor hij plots zijn vrouw en ongeboren tweede kind, Mila was toen nog geen drie jaar oud. Met dit boek heeft hij geschreven over dit verlies, misschien voor Mila, of ook niet, het boek begint en eindigt wel bij haar.

Toch is dit geen triestig boek, integendeel zelfs. "Alles vertrekt vanuit liefde" schrijft Degand en zo leest het ook. Als adolescent worstelde Degand nogal eens met twijfels en onzekerheden, het was mooi om te lezen hoe hij hiermee omging en ze het hoofd bood. En dit heeft hij op een humorvolle manier gedaan, de lachspieren moeten echt wel werken als je het boek leest.

Samenvattend kun je alleen maar zeggen dat het boek een en al positiviteit uitstraalt en vooral liefde. Degand vertelt over de moeilijke dingen, op een zo integere, grappige en liefdevolle manier dat je alleen maar bewondering kunt hebben, ook gênante situaties vertelt hij met diezelfde flair. Dag liefje, met Mila gaat het goed en ik klungel lekker verder is absoluut een heel erg mooi en inspirerend boek en een dikke aanrader!

Uitgeverij: Borgerhoff &Lamberigts (2020) - 189 blz.

Een storm van zwaarden #2 - George R.R. Martin

Het lied van ijs en vuur: Bloed en goud

Onverminderd geselen kleine en grote veldslagen het continent Westeros. Het Huis Lannister heeft zijn greep op de IJzeren Troon verstevigd, maar het zwarte schaap van de familie, Tyrion Lannister, verzet zich in stilte tegen zijn zuster, die zowel zijn vader als zijn verwende neef manipuleert.

Robb Stark heeft andere problemen. Hij is gedwongen zijn jonge koninkrijk te verdedigen tegen de plunderingen van de verraderlijke Grauwvreugd-clan, die het noorden wil opeisen.

Ook Jon Sneeuw staat voor een moeilijke keuze: vertrekken van de Muur of het hoofd bieden aan de strijdmacht die aan de andere kant optrekt? Een continent verderop nemen de krachten van Daenerys Stormgeboren en haar draken met de dag toe.

****

Een Storm van Zwaarden - Bloed en Goud is deel twee van het derde boek in de Game of Thrones-serie, Het lied van ijs en vuur. Omdat het derde boek wel heel erg dik werd, is het gesplitst in twee delen, dit is dus gewoon het vervolg van deel één.

Er zijn enorm veel personages in deze serie alsook vele verschillende verhaallijnen. Elk hoofdstuk vertelt nog steeds één verhaallijn vanuit het perspectief van één van de hoofdpersonages. En het is nog altijd zo dat je een voorkeur hebt voor bepaalde personages en je een andere wat minder vindt. Naar het einde toe waren er dan weer hoofdstukken die goed aansloten op elkaar ook al waren ze geschreven vanuit een ander personage, maar dit was wel interessant en boeiend. De hoofdstukken zijn anders immers vrij kort en je moet er toch telkens weer wat moeite voor doen om je steeds opnieuw in te leven in de andere setting.

George R.R. Martin heeft er een boeiend verhaal van gemaakt waar je gemakkelijk aan verslaafd raakt. En daarbij komt hij tussendoor verrassend uit de hoek, net zoals er nieuwe personages bijkomen, verdwijnen er evengoed, hoofdpersonages durven zelfs gedood worden, een gegeven dat je minder tegenkomt in boeken. Maar met al die oorlogen en vechtpartijen in deze boeken zou het al raar zijn als er al eens niemand van de hoofdrolspelers sneuvelde.

Het mag dan wel een fantasy-serie zijn, de boeken lezen als een roman, eentje met veel geweld wel te verstaan, maar ze komen zeer realistisch over en je kan helemaal meeleven met sommige personages. De auteur schrijft trouwens ook met humor, de dialogen tussen spelers of hun bedenkingen werken soms echt wel op de lachspieren.

Wat dus begon met het vinden van het eerste boek via de boekenjagers is zo langzamerhand aan het uitgroeien tot een verslaving, boek vier of deel vijf als je wil, ligt al klaar en zal dus binnenkort hier ook wel de revue passeren.

Eerder: Het spel der tronen, De strijd der koningen, Een storm van zwaarden #1

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2002) - 558 blz. (559 - 607 appendix)

Oorspronkelijke titel: A Storm of Swords

Vertaling: Renée Vink