Vasilisa groeide op aan de rand van de Russische wildernis, waar de sneeuw zich huizenhoog ophoopte en waar er waarheid school in de sprookjes die rond het vuur werden verteld. Vasilisa's gave om te zien wat anderen niet zien trok de aandacht van Morozko - Vorst, de winterdemon uit de verhalen - en samen redden zij Vasilisa's volk van de ondergang. Maar omdat ze anders is dan de anderen, wordt ze door haar eigen mensen voor heks uitgemaakt.
Na te zijn weggejaagd uit haar huis heeft Vasilisa nog maar twee opties: trouwen of het klooster in. Een onmogelijke keuze, en dus kiest ze voor het avontuur. Verkleed als jongen trekt ze eropuit op haar schitterende hengst Solovey.
Als Vasilisa echter een stel bandieten te slim af is, verandert alles. De grootvorst van Moskou roemt haar heldendaden, en plots wordt Vasilisa weer herenigd met haar zus en broer, die nu deel uitmaken van de vriendenkring van de vorst. Maar als ze er aan het hof achter komen dat ze eigenlijk een meisje is, zal dat grote gevolgen voor haarzelf en haar familie hebben. voordat ze zich kan bevrijden uit het web van Moskouse intriges - en terwijl Morozko met mogelijk onbetrouwbaar advies komt - wordt Vasilisa geconfronteerd met een gevaar dat heel Moskou bedreigt.
****
Katherine Arden (Austin, Texas, 1987) studeerde in Moskou en met daarbij later nog een specialisatie in Franse en Russische literatuur is de interesse in de Russische cultuur duidelijk. Deze Winternacht-trilogie speelt dan ook in het Middeleeuwse Rusland en er is heel wat van deze cultuur in verwerkt alsook sprookjes die daaruit voortkwamen. Het meisje in de toren is het tweede deel en dit is meer nog dan het vorige deel een verhaal vol actie, magie en duistere wezens maar tevens ook een verhaal over mensen.
Het verhaal vervolgt dadelijk waar het vorige boek geëindigd is, bij de vlucht van Vasilisa uit haar geboortedorp. Er zijn weer wat demonen en kleine huis- of badhuisgeesten die Vasilisa omwille van haar gave kan zien, een erfenis van haar moeder en grootmoeder. Morozko is de wintergod, vorstdemon, god van de dood en de tweelingbroer van de Beer en van hem krijgt ze de broodnodige hulp want af en toe verkeert ze in wel heel penibele situaties.
De algemene tijdsgeest waarin het verhaal zich afspeelt, is er eentje van tegenstellingen en extremen en dit op heel wat vlakken. Vooral de ondergeschikte positie van vrouwen is degoutant te noemen maar evengoed het machtsmisbruik, vrouwen, ondergeschikten, armen, ze krijgen het dikwijls voor hun kiezen waardoor er duchtig getrapt werd op mijn rechtvaardigheidszieltje. Zoveel onrecht en ongelijkheid zorgde er meer dan eens voor dat ik zo in het boek zou duiken om ze het daar eens gaan te zeggen, het toont aan hoe hard je meeleeft met Vasilisa en anderen die onrecht aangedaan worden.
Het meisje in de toren is een heel goed vervolg dat voor heel wat leesplezier zorgt, vlot leest en soms is het ook grappig, op het slapstickachtige af, zeker als de huis- of badhuisgeesten aan bod kwamen, altijd tof. Ook was er heel veel actie waardoor het vaak spannend werd. Laat deel drie maar komen.
Eerder: De Beer en de Nachtegaal
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2018) - 373 blz.
Oorspronkelijke titel: The Girl in the Tower
Vertaling: Inge Boesewinkel
