Posts tonen met het label Terloops-serie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Terloops-serie. Alle posts tonen

zondag 4 oktober 2026

Pink Lady - Saskia De Coster

Een wandeling
Twintig jaar geleden ontsnapte een gedetineerde met levenslang tijdens een jaarlijks uitstapje aan zijn bewaker. Hij ging aan de wandel in de Luxemburgse Ardennen, maar in plaats van te verdwijnen in de wouden keerde hij terug. Het is een geheim uit de Belgische doofpot.
Samen met haar geliefde rijdt Saskia De Coster naar Esch-sur-Sûre om met deze Raf en een bewaker die beslissende wandeling opnieuw te maken. Wat bezielde hem om terug te lopen? Aanvankelijk is Raf weinig spraakzaam, maar de achteloosheid van de natuur schudt herinneringen en aanvechtingen in hem wakker. Hoe dieper ze in het bos geraken, hoe meer de wandeling als een true-crimepodcast begint te voelen.
In het haar zo vertrouwde gebied tussen feit en fictie legt De Coster in Pink Lady vlijmscherp bloot waar de oeroude angst van meisjes en vrouwen voor vreemde mannen vandaan komt - en hoe bevrijdend het kan zijn om het gevaar in de ogen te kijken.

***

Saskia De Coster (Leuven, 1976) debuteerde in 2000 als auteur kort na haar studie Germaanse Talen in Leuven en Literatuurwetenschappen in Canada. Ze schrijft romans, filmscenario's, theaterteksten, columns en songteksten, geeft lezingen en neemt deel aan gespreksavonden en is daarnaast ook bezig met beeldende kunst, films en video's. Een breed repertoire dus.
Vorig jaar schreef ze dus ook een wandeling voor Uitgeverij Van Oorschot in de Terloops-serie, kleine handige meeneem-boekjes die je zelf zomaar op een wandeling zou kunnen meenemen en waarin de auteur een wandeling beschrijft met haar of zijn bijhorende gedachten. Interessante formule.
Saskia De Coster beschrijft hier wel een speciale wandeling, namelijk deze met de langstzittende gedetineerde in België, de man zit sinds 1974 in de gevangenis. En hierrond reflecteert ze dan maar het was evengoed wel wat spannend. Er was dan wel beveiliging maar gezien zijn prestaties bij zijn eerdere verdwijning was het misschien toch niet helemaal zeker wat er eventueel zou kunnen gebeuren.
Pink Lady is zeker een mooi boekje in deze Terloops-serie, eentje waarover je zelf ook kan reflecteren. Mooi geschreven ook.
Eerder in de Terloops-serie: Wantij van Jaap Robben, Omwegen van Thomas Heerma van Voss, Zonnehuis van Marja Pruis

Uitgeverij: Van Oorschot (2025) - 63 blz.

maandag 31 augustus 2026

Zonnehuis - Marja Pruis

Een wandeling
Na decennia te zijn weggeweest woont Marja Pruis weer in Amsterdam-Noord, en kijkt ze uit over de oude arbeidersbuurt waar haar familie vandaan komt. Waar haar oom op de scheepswerk werkte, worden nu dancefestivals en wijnproeverijen gehouden.
Alles is veranderd, maar als ze door Tuindorp Oostzaan wandelt, wandelt ze als vanzelfsprekend haar jeugd in. Hoe verder ze loopt, hoe sterker ze de aanwezigheid voelt van de mensen die er niet meer zijn - haar ouders, haar ooms en tantes. Maar vooral haar zus: sinds zij er niet meer is, is ze dichterbij dan  ooit.
In Zonnehuis laat Pruis zien waarom ze zo'n geliefd essayist is. Sensitief en intiem, maar met een scherp oog voor de wereld om haar heen, denkt ze na over de grote vragen van het leven. Wie ben je? Wat deel je precies met je familie? Bij wie hoor je, en blijft dat je hele leven zo?

**

Marja Pruis (Amsterdam, 1959) studeerde Nederlands en Algemene Taalwetenschap aan de universiteit van Amsterdam en schrijven werd haar vak. Ze is een Nederlands journalist, criticus, columnist en sinds 1998 literatuurredactrice bij De Groene Amsterdammer. Ze schrijft biografische boeken, essays en romans die nominaties en prijzen wonnen. Haar debuutroman Bloem verscheen in 2002.
Dit essay verscheen in de Terloops-reeks van de uitgeverij Van Oorschot, dit zijn kleine en dunne wandelboekjes waarin bekende schrijvers je meenemen op hun favoriete wandeling en die in je broekzak passen. Het zijn literaire persoonlijke verhalen, herinneringen en observaties.
In Zonnehuis is de wandeling van ondergeschikt belang, de auteur duikt bijna volledig in de herinneringen over haar familie in Tuindorp Oostzaan, een wijk net ten noorden in Amsterdam, slechts miniem kom je wat te weten over plaats waar de wandeling plaatsvindt en het wandelen op zich is al helemaal geen thema.
Marja Pruis heeft een mooie pen en door haar observaties weet ze enkele keren mijn glimlach tevoorschijn te toveren, dat is wel knap. Het essay is echter één lange mijmering met als leidraad haar tocht door de wijk en gaat voor een groot stuk over haar familie. Daarbij springen haar gedachten constant heen en weer tussen de straten van de wandeltocht, de gebouwen, de mensen die ze ziet en haar herinneringen.
Zonnehuis is een essay dat mij persoonlijk niet kon bekoren, ik miste gedachten over het wandelen en de wandeltocht zelf en uiteindelijk weet ik ook niet goed waar het boek over ging en wat ik nu precies gelezen had, het was wel goed geschreven.
Eerder in de Terloops-serie: Wantij van Jaap Robben, Omwegen van Thomas Heerma van Voss

Uitgeverij: Van Oorschot (2026) - 62 blz.

dinsdag 17 februari 2026

Omwegen - Thomas Heerma van Voss

Een wandeling
Voor een wandelvakantie in de Ardennen koopt Thomas Heerma van Voss twee dingen: een opschrijfboekje en stevige schoenen. Hij is de enige onervaren loper van het gezelschap. Terwijl Heerma van Voss langs de Semois loopt over kleine wegen en open velden, langs dorpen zonder winkels, weet hij nog niet dat dit dit laatste keer is dat hij in deze familie de rol heeft van schoonzoon, zwager en geliefde.
Hij komt aardig mee, al zondert hij zich soms af om aantekeningen te maken. Levendig roept hij het beeld op van een schrijver die zichzelf moet verhouden tot een hecht gezin, tot de natuur, tot de peddels op het wat er tijdens de kanotocht die hij samen met zijn vriendin onderneemt. Maar de naam van het prachtige landhuis waar zich de apotheose voltrekt van deze familieweek wil hem bij terugkomst maar niet te binnen schieten.
Wat blijft en wat verdwijnt? Heerma van Voss toont zich in Omwegen een scherpzinnig observator van een familiedynamiek die niet de zijne is, en een zorgvuldig chroniqueur van een feilbaar geheugen.

****

Thomas Heerma van Voss (Amsterdam, 1990) is een zoon van oud-omroepbaas Arend Jan Heerma van Voss en sociologe Christien Brinkgreve. Dit is een van de redenen waarom deze auteur in mijn vizier kwam, ik las namelijk onlangs Beladen huis van zijn moeder Christien Brinkgreve. Een andere reden was dat hij vorig jaar genomineerd was voor de Boon 2025 in de categorie fictie/non-fictie met het boek Het archief. Heerma van Voss studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam en in 2009 verscheen reeds zijn debuutroman. Naast boeken schrijft hij nog voor kranten en andere media.
Omwegen is een heel dun boekje dat verscheen in de reeks Terloops van uitgeverij Van Oorschot, het is een reeks van wandelboekjes waarin schrijvers een eigen wandelervaring beschrijven waarin de wandelbelevenis centraal staat. Eerder las ik hieruit Wantij van Jaap Robben wat een verrassende en mooie ervaring was en deze Omwegen was dat ook. Het zijn toffe boekjes die absoluut aan te raden zijn.
Thomas Heerma van Voss smijt je al dadelijk in zijn wandelverhaal, 'Vlak voor mijn vriendin besloot dat ze niet langer mijn vriendin was, ging ik met haar familie een week wandelen in de Ardennen'. En dat het boeiend was daar kan je zeker van zijn. Het was niet dat je tijdens het lezen zat te lachen en toch was het een luchtig verhaal dat zeer tot de verbeelding spreekt. En het was dan ook nog een wandelboek over een streek waarop mijn oog al eens gevallen was.
Omwegen was dus zeker een boek waardoor je naar zijn andere boeken begint te kijken en niet in het minst omdat hij heel erg goed schrijft met een relativerend vermogen om jaloers op te zijn. Het is dan wel een heel dun boek en toch is de auteur er in geslaagd om er heel veel in te steken, zowel over wandelen en de streek in de Ardennen als over familie en relaties. Omwegen is een heel erg mooi boek geworden, klein maar fijn.
Eerder in de Terloops-serie: Wantij van Jaap Robben

Uitgeverij: Van Oorschot (2023) - 66 blz.

woensdag 13 november 2024

Wantij - Jaap Robben

Een wandeling
De Waddenzee verdrinkt. Veel delen van het wad komen steeds vaker en langer onder water te staan, waardoor het wadlopen misschien binnen tien jaar al onmogelijk zou kunnen zijn. Reden dus voor Jaap Robben om voor het eerst te gaan wadlopen naar Schiermonnikoog.
Hij verwacht een kalme, haast meditatieve tocht, omringd door niets anders dan wat luierende zeehonden en talloze verborgen schatten die de zee heeft achtergelaten. Maar al snel wordt duidelijk dat hij zich heeft vergist: met laconieke gidsen en een tiental mede-wadlopers, waaronder iemand die luid met zijn moeder beeldbelt en een groep vrijgezellenvierders, blijkt de tocht allesbehalve meditatief.
Robben zoekt de rust op achteraan de stoet en verbaast zich daar over hoe weinig er eigenlijk te zien is: geen zeehonden en krioelende beestjes in het zand, alleen maar een enorme, uitgestrekte vlakte zompige modder. En terwijl hij voort baggert naar het noordelijkste puntje van Nederland, probeert Jaap te zien wat onzichtbaar is.

*****

Jaap Robben (1984) is een Nederlandse dichter, toneelschrijver en auteur. Ooit studeerde hij Milieu- en Maatschappijwetenschappen aan de universiteit van Nijmegen maar vervolgens doorliep hij de Koningstheater Akademie in Den Bosch. Sinds 2004 schrijft hij boeken en zelfs dichtbundels voor kinderen en in 2014 kwam dan zijn romandebuut uit voor volwassenen, Birk. Wantij is het vijfde en super dun, het is een wandelboek dat de auteur schreef voor de Terloops-reeks van Uitgeverij Van Oorschot, elk deel uit de reeks vertelt de favoriete wandeling van een schrijver. Robbens boeken verschenen in verschillende talen, werden veelvuldig bekroond en zelfs verfilmd. Ook op de Nederlandse televisie is hij regelmatig te zien.
Wantij is een boekje dat je dus meeneemt op een wandeling op de Wadden. En je komt inderdaad een en ander te weten over wat er daar zoal te zien is en te beleven valt. Maar dat niet alleen. De auteur heeft er herinneringen in verwerkt en gedachten die spontaan bij hem opkomen tijdens de wandeling en waar ook de lezer even over kan mijmeren. De beschrijvingen van zijn medelopers waren ook subliem, én grappig. In enkele woorden of zinnen weet Robben ze trefzeker te beschrijven en vaak op een zéér beeldende manier, daardoor loop je als het ware mee op het wad. Robben haalt tussendoor ook nog wat actuele thema's aan, zoals de klimaatverandering.
Wantij heeft me zéér aangenaam verrast en ik zou het zelfs een 'pareltje' durven noemen, een kleinood om soms even vast te nemen en te overdenken.

Uitgeverij: Van Oorschoot (2024) - 59 blz.