woensdag 26 april 2017

Verduistering - Bernard Minier

Wat doe je als dat wat je het meest vertrouwt, je eigen leven in gevaar brengt?
Dat vraagt radiopresentatrice Christine Steinmeyer zich af als ze op kerstavond een onheilspellende brief ontvangt. Was die brief wel voor haar bestemd? De inhoud wijst maar in één richting: de afzender heeft het op Christine's leven gemunt.
Ook ex-commandant Martin Servaz ontvangt ijzingwekkende post: een envelop met een sleutel van de hotelkamer waar een jaar eerder een gruwelijke moord werd gepleegd. Is de boodschap, dat het moorden nog niet voorbij is en Servaz zijn oude werk weer moet oppakken?

*****

Een maand van alleen maar top boeken, je kan het maar hebben. En Bernard Minier is zich goed aan het vestigen in de top van de schrijvers.
De plot in dit boek is helemaal gebouwd rond geestelijke mishandeling. De mishandelde wordt geïsoleerd en begint aan alles maar vooral aan zichzelf te twijfelen, de gevolgen laten zich raden. De manipulator is vindingrijk en schuwt niets. Perversiteiten, geweld, intimidatie en obsessief gefocust op het slagen. Er worden enkele gruwelen beschreven, daar is Minier niet vies van, zijn vorige twee boeken getuigen daar ook van.
Verduistering heeft een schitterende plot. De spanning wordt gestaag opgebouwd rond heel het proces van de mishandeling en kan je niet onberoerd laten. Je wordt helemaal meegezogen. Verrassend was het ook al. En zo steven je af op een knallende finale.
We kunnen niet anders zeggen dan dat Minier een top thriller heeft neergepend. Laat die boeken van zijn hand maar komen.
Eerder: Een kille rilling, Huivering

Uitgeverij: Xander Uitgevers (2016) - 573 blz.
Oorspronkelijke titel: N'étiens pas la lumière
Vertaling: Félice Portier & Aniek Njiokiktjien

maandag 24 april 2017

Kleine zwarte leugens - Sharon Bolton

Het was geen opzet. Een moment van onoplettendheid, een tragisch ongeval - en twee kinderen komen om. Die van jou. Op een eiland met maar weinig inwoners is het onmogelijk om de vrouw die je leven kapot heeft gemaakt te ontlopen. Elke toevallige ontmoeting is een pijnlijke herinnering aan alles wat je hebt verloren: je gezin, je toekomst, je gezond verstand. Hoe lang duurt het dan nog voordat de gedachte aan wraak onweerstaanbaar wordt?

*****

Sharon Bolton is geen onbekende meer in de thriller wereld. Haar plots verrassen vaak inhoudelijk en ook nu komt ze weer anders uit de hoek. Geen mysterieuze dingen ditmaal, geen actie of lugubere taferelen, maar wel een ingenieuze opgebouwde psychologische thriller. Helemaal iets anders dan we van haar gewoon zijn maar zeker niet minder geslaagd. Integendeel.
Al van de eerste bladzijde start Bolton met een quote die blijft hangen en het ergste doet vermoeden. De opbouw kan beginnen en dat heeft ze absoluut met verve gedaan. Ze heeft een originele truc gebruikt, het verhaal wordt vanuit drie hoofdpersonages verteld in drie delen. Chronologisch per deel met herneming van de tijdsspanne. Soms kom je deze manier van opbouw nog wel eens tegen maar niet vaak. Het komt hier de spanning absoluut ten goede. En zo bekijk je het verhaal ook vanuit verschillende gezichtspunten en begrijp je alles beter. De psychologische uitdieping van de karakters is hierdoor meer dan geslaagd. Je hebt een heel deel om je te concentreren op 1 persoon, geen onderbrekingen. Je helemaal inleven is geen probleem. 
De locatie roept herinneringen op. Wie herinnert zich niet de strijd tussen het Verenigd Koninkrijk en Argentinië in 1982 om de Falklandeilanden. Je geheugen en historische kennis wordt weer eens opgefrist. En dan zijn er nog natuurlijke fenomenen die in dit boek aan bod komen, zoals de massale stranding van grienden, een soort walvissen uit de familie van de dolfijnachtigen. Interessant.
Sharon Bolton is een schrijfster naar mijn hart. Ze weet in haar boeken de spanning subtiel op te drijven, verrast met de regelmaat van een klok en ze heeft plots die altijd net dat tikje meer hebben. Een top schrijfster.
Eerder: Offerande, Bezwering, Bloedschande, Zielsgeheim, Blijf waar je bent

Uitgeverij: A.W. Bruna (2017) - 413 blz.
Oorspronkelijke titel: Little Black Lies
Vertaling: Anda Witsenburg

maandag 17 april 2017

De stad van spiegels - Justin Cronin

Het is stil geworden in de wereld. De Twaalf zijn vernietigd en de honderd jaar durende heerschappij van het duister is voorbij. Langzaam komen de overlevenden weer tevoorschijn, vastbesloten om een nieuw bestaan op te bouwen, en te dromen van de toekomst.
Maar ergens ver weg, in een dode stad, wacht hij af. De Nul. De Eerste. De vader van de Twaalf. De haat die ontbrandde door zijn transformatie laait opnieuw op. En de enige manier om dit vuur te doven is het doden van Amy, het meisje dat is voorbestemd om de mensheid te redden.

****

Derde en laatste deel in De oversteek-trilogie. En dit mag gerust een succes serie genoemd worden. Een fantasy verhaal maar dit primeert niet, het leest evengoed als een thriller of soms zelfs als een roman. Er zit zowat van alles in en dit maakt het zo goed. Het is een reeks die blijft hangen. De viralen kwamen uiteindelijk zelfs in mijn dromen voor en dat is iets dat nog nooit gebeurd is na het lezen van een boek.
Cronin heeft goed nagedacht over de compositie van de drie boeken. In elk boek komen stukken van de tijd voor het jaar Nul voor en dat is ook nu weer het geval. In dit deel gaan we zelfs een heel stuk terug in de tijd, het leven van de Nul, Timothy J. Fanning, wordt uit de doeken gedaan. Het begin van alles.
En dan het verdere verloop in de pogingen van het overlevende groepje van de Eerste Kolonie om de wereld terug te geven aan de mensheid. Dat ze er in slagen weet je al van de start van de serie en toch blijft het spannend en vraag je je af hoe ze er in hemelsnaam zullen in slagen. Het groepje is voor een groot deel uit elkaar geslagen. Er is echter voor ieder een eigen taak weggelegd in de totstandkoming van de vernieuwde samenleving. De auteur heeft dit heel erg goed geconstrueerd. En ook al vreesde ik ervoor, ook het einde gaf voldoening.
Het is niet altijd gemakkelijk om alle spelers te kunnen blijven plaatsen, je leest de drie boeken daarom misschien beter niet te lang uit elkaar. Het gevaar bestaat dan wel dat het wat te veel wordt van het zelfde. Cronin is er net in geslaagd om de lezer te blijven boeien maar langer had de reeks toch niet moeten zijn.
Justin Cronin heeft een top-serie geschreven met De oversteek. Zeer filmisch, een meeslepend verhaal met mooie personages en het is zeer zeker ook spannend. Klasse!
Eerder: De oversteek, De Twaalf

Uitgeverij: De Bezige Bij (2017) - 806 blz.
Oorspronkelijke titel: The City of Mirrors
Vertaling: Mariella Duindam, Stina de Graaf en Pon Ruiter

vrijdag 7 april 2017

De Twaalf - Justin Cronin

Nadat de wereld bijna ten onder ging door een geheim medisch experiment, probeert een groep mensen te overleven tussen de besmette viralen. Ze dolen door Amerika, op zoek naar de oplossing voor de nachtmerrie die de wereld veranderde. Onder leiding van de mysterieuze en charismatische Amy, die zelf ooit door het virus werd besmet, gaat de groep rond Peter en Alicia de strijd aan met de vijandige kolonies. Om te overleven zullen ze de twaalf mannen moeten vinden die deel uitmaakten van het experiment. Hiervoor moeten ze infiltreren in twaalf kolonies, verspreid over heel Amerika. Ze beseffen echter niet dat de spelregels zijn veranderd, en dat een van hen een groot offer zal moeten brengen om te kunnen overwinnen.

*****

Dit vervolg van De oversteek is even indrukwekkend en een groot plezier om te lezen.
Ook nu is er een deel gereserveerd voor de huidige tijd en weet je weer wat meer over sommige personages en begrijp je meer hoe het zover is kunnen komen, de bijna-ondergang van de Amerikaanse bevolking.
En het verhaal over Amerika 100 jaar later gaat verder. Aangezien het kleine overlevende groepje met Peter en Amy hebben kunnen uitdokteren hoe het ongeveer in elkaar zit, maken ze plannen om de Twaalf en hun Velen te verslaan. En het wordt ook nu weer spannend. Zeer knappe en strakke compositie van het verhaal. Je wordt volledig meegesleept. Daar zorgen ook de verschillende karakters voor. En de auteur introduceert er weer enkelen en langzaam maar zeker krijgen zowat alle hoofdpersonages vorm onder zijn handen.
We kunnen weer niet anders zeggen dan dat dit een top boek is en een zeer goed vervolg. En ook al zijn ondoden en vampierachtige dingen niet je ding, dan kan je nog heel erg genieten van dit boek. Cronin werkt alles immers zeer goed uit, de verschillende verhalen en de personages.
De Twaalf is een heel erg goed gecomponeerd verhaal dat heel goed leest, spannend is en je zelfs laat nadenken. Een verhaal waar je meteen en helemaal inzit.
Eerder: De oversteek

Uitgeverij: De Bezige Bij (2012) - 618 blz.
Oorspronkelijke titel: The Twelve
Vertaling: Anne Jongeling en Dennis Keesmaat

vrijdag 31 maart 2017

Hex - Thomas Olde Heuvelt

Wie er wordt geboren is gedoemd er tot zijn dood te blijven. Wie er zich vestigt komt er nooit meer weg. Het ogenschijnlijk pittoreske dorpje Beek is in de greep van de Wylerheks, een vrouw uit de zeventiende eeuw wier ogen en mond zijn dichtgenaaid. Zwijgend loopt ze door de straten en dringt ze de huizen binnen, nachtenlang staat ze aan je bed. Iedereen weet dat haar ogen nooit mogen worden geopend.
Er wordt alles aan gedaan om haar aanwezigheid geheim te houden. Maar als een groep jongeren besluit viral te gaan met de heks, laat ze de moderne samenleving langzaam maar zeker afglijden naar middeleeuwse praktijken. En dan is de wraak van de Wylerheks nog niet eens begonnen...

***

Thomas Olde Heuvelt is een Nederlandse dertiger die romans schrijft in de fantastische sfeer. Een drie eeuwen oude heks in de hoofdrol, dan moet je je fantasie boven halen. En het is geen heks in de positieve betekenis van het woord. Nee, deze Katharina van Wyler is in den tijd zeer groot onrecht aan gedaan door de inwoners van het Nederlands Limburgse dorpje Beek en het mag duidelijk zijn dat ze op wraak zint.
Fantasie heeft de schrijver zeker en nog wel wrede fantasieën ook. Ze grijpen je wel niet, ik hoefde me totaal niet ongerust te maken dat men nachtrust er onder zou lijden. Onder meer ook omdat Olde Heuvelt een luchtige stijl van schrijven heeft en daarmee bedoel ik met humoristische ondertoon. En het was ook niet alleen slechtheid en kwaadaardigheid dat de klok sloeg alhoewel deze wel zeer ruim vertegenwoordigd zijn. De auteur heeft in het boek enkele thema's verweven over het ouderschap. Sommige personages waren waarlijk sympathiek zodat je toch kon hopen op een goede afloop. Zelfs de heks had sympathieke trekjes, heel af en toe.
Alles op de keper beschouwt ging dit verhaal in feite niet over de slechtheid van de heks maar over die van de mensheid en specifieker die van een kleine gemeenschap. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel, een deel van de bevolking heeft wél empathie en zorgzaamheid voor zijn medemens alhoewel je dit aan het einde niet overhoudt als belangrijkste gedachte. Maar ik veronderstel dat de auteur met dit boek hier niet een statement heeft willen maken maar gewoon een goed verhaal heeft willen vertellen.
En het was een goed verhaal. Thomas Olde Heuvelt heeft een meeslepende stijl en het was spannend ook, je wou absoluut weten hoe dit allemaal ging evolueren en welk einde hij er ging aan breien. Maar daar kunnen we uiteraard niets over zeggen.

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2013) - 349 blz.

zaterdag 18 maart 2017

Hôtel du Lac - Michael Berg

Amsterdam, de jaren zeventig. Eerstejaars Maarten Walda sluit vriendschap met de gewiekste Hugo - rechtenstudent, kraker en handelaar - en de flamboyante Stefan, die ook rechten studeert maar liever een beroemde zanger wil worden. Een tijd lang bewonen ze een pand op Bickerseiland. Dan scheiden hun wegen. Wanneer jaren later Maartens vrouw bij een ongeluk om het leven komt, staan Hugo en Stefan klaar om hun vriend te helpen.
Voor zijn vijftigste verjaardag huurt Maarten in Frankrijk een vakantiehuis met zwembad. Hij nodigt zijn oude vrienden en hun vrouwen uit. Maarten, die net terug is uit Afrika, heeft een verrassing in petto. Hij komt met een nieuwe vriendin op de proppen: jong en oogverblindend mooi...

***

Michael Berg heeft sinds 2008 al wat boeken op zijn naam staan, Hôtel de Lac is zijn vierde in de rij. Een standalone zoals ze zeggen.
Het is een heel ander soort boek dan Nacht in Parijs dat ik eerder las. Het thriller deel en de spanning kwam heel erg laat tevoorschijn en daardoor las het grootste deel van het boek eerder traag, vrijblijvend ook. Het ging gezapig zijn gangetje en betrokkenheid tot de spelers was ver te zoeken. Voortdurend werd er gewisseld tussen de tijd dat de vrienden elkaar leerden kennen in 1977 en de gebeurtenissen in Midden-Frankrijk dertig jaar later, altijd even moeilijk om je terug te situeren. Verder werd het wel netjes chronologisch verteld. En het moet gezegd dat deze werkwijze variatie bracht in het verhaal.
Ver over de helft kwam het verhaal dan toch nog op gang. Vanaf dan werd er gewerkt aan de spanningsboog en begon er schot te komen in de hele zaak. Uiteindelijk bleek de plot ook wel goed in elkaar te steken en waren er nog enkele verrassende plotwendingen. Je begon zowaar zelfs wat mee te leven met Maarten. Daardoor ben ik uiteindelijk toch nog bij drie sterren beland. 
Hôtel de Lac is een boek dat mij minder goed lag maar dat neemt niet weg dat het goed geschreven is en we de schrijver toch in het oog blijven houden.
Eerder: Nacht in Parijs

Uitgeverij: The House of Books (2011) - 380 blz.

vrijdag 17 maart 2017

De oversteek - Justin Cronin

De zesjarige Amy Harper Belafonte is de dertiende proefpersoon in een geheim project van de Amerikaanse overheid. Een experiment dat volledig misloopt als de eerste twaalf proefpersonen, besmet met een dodelijk virus, uitbreken. Amy weet te ontsnappen en verschuilt zich in de bossen van Oregon, ver verwijderd van de menselijke beschaving die wordt vernietigd door de gevolgen van het experiment.
Honderd jaar later weet een ommuurde kolonie zich staande te houden te midden van kwaadaardige wezens die het dorre Amerikaanse landschap bevolken. Dan verschijnt uit het niets een jonge vrouw, ze heeft geen stem, geen herinneringen. Ze raakt bevriend met een groep jonge overlevenden en samen maken zij de oversteek naar de plaats waar het ooit begon om het geheim van haar mysterieuze bestaan te ontdekken, een geheim dat de wereld kan redden.

*****

Fantasy, apocalyptisch, vampierachtigen, op het eerste zicht niet men ding. Actie, spanning, absoluut aanwezig in dit boek en dat is dan weer wel men dada. En spannend was het. Veel pagina's en alles uitgebreid beschreven en toch ga je door dit boek alsof het niets is. En het blijft hangen het verhaal. Een mens wil er wel eens over nadenken waarmee we hier zoal mee bezig zijn. Futuristisch? In feite zou het zomaar kunnen zulk een apocalyptisch scenario.
Justin Cronin debuteerde reeds in 2001 met zijn roman Mary and O'Neil en in 2004 verscheen zijn tweede roman De zomergast. In 2010 verscheen dan De oversteek, het eerste deel van de trilogie. De andere twee delen, De twaalf (2012) en De stad van spiegels (2017) zijn ook reeds verschenen. De filmrechten zijn ook al verkocht, dat kun je je echt wel voorstellen.
Cronin heeft verschillende mooie personages gepresenteerd, mensen waarmee je helemaal kunt meeleven en die je zelfs kunnen beroeren. Liefde, familiebanden maar vooral vriendschap zijn de basis in dit epische verhaal.
De eerste delen, zo'n 350 bladzijden in dit lijvige boek, situeert zich in het nu en vertelt hoe de wereld uiteindelijk is kunnen getroffen worden door de virale uitbraak en teloorgang van het grootste deel van de mensheid. Daarna zijn we ongeveer 100 jaar later en volgen we de avonturen van een groepje overlevenden. De plot zit heel erg knap in elkaar en er is veel actie. 
De oversteek is een boek waar je na het dichtslaan nog over nadenkt. Gelukkig kunnen we ons al verheugen op de volgende twee delen. Een knap geconstrueerd boek met levensechte personages waar je je kunt inleven. Spanning en toch een zeker roman gehalte ook. Een dikke aanrader.

Uitgeverij: De Bezige Bij (2010) - 994 blz.
Oorspronkelijke titel: The Passage
Vertaling: Dennis Keesmaat en Boukje Verheij