woensdag 28 juni 2017

Wit vuur - Preston & Child

In lang vervlogen tijden is een groep mijnwerkers op gruwelijke wijze om het leven gekomen. Tegenwoordig is het dorp een exclusief ski-oord en moet de historische begraafplaats geruimd worden om plaats te maken voor projectontwikkelaars. Corrie Swanson gaat erheen om de overblijfselen van de mijnwerkers te onderzoeken. Ze komt echter tot een schokkende ontdekking die het voortbestaan van het dorp in gevaar brengt. FBI-agent Pendergast schiet te hulp als brute brandstichtingen de toeristen afschrikken. Pendergast ontdekt een onwaarschijnlijk geheim in het dorpsverleden, dat samen lijkt te hangen met een toevallige ontmoeting tussen Arthur Conan Doyle en Oscar Wilde. Terwijl het dorp letterlijk onder vuur ligt en Corries leven gevaar loopt, moet Pendergast het raadsel uit het verleden zien op te lossen, voordat alles in vlammen opgaat.

****

Preston & Child staan garant voor goede actiethrillers en spanning. Ze schrijven al lang en het is al van voor deze blog dat ik hun lees, maar helemaal mee met de karakters ben ik niet meer. Het speelt echter geen rol. 
Het is het dertiende boek met Pendergast, een speciaal figuur toch wel. Iemand waar je geen vat op krijgt, droge figuur maar met enorm veel kennis van misdaden en misdadigers. Beetje mysterieus ook in dit boek. Corrie heeft dan weer vooral jonge trekken, ze is ook jong en onervaren en dat geeft dan ook weer een extra dimensie aan het verhaal.
De auteurs hebben de plot vakkundig geconstrueerd. Er zit wat verleden in, op verschillende manieren zelfs. Origineel en het leest goed, ook al trekt het niet dadelijk aan om te lezen. Er is heel veel afwisseling en dit leest ook al goed en maakt het daarbij nog super spannend ook.
Wit vuur is een boek met een hoog leesplezier gehalte. Veel actie, mooie personages, goede plot, spanning, wat verwacht een mens nog meer van een avonturen- en actiethriller. En je krijgt nog wat geschiedenis mee. Het kan gewoon niet fout gaan met deze auteurs.
Eerder: Koortsdroom

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2014) - 368 blz.
Oorspronkelijke titel: White Fire
Vertaling: Marjolein van Velzen

donderdag 15 juni 2017

Bling Bling - Jan Van der Cruysse

Op de luchthaven van Delhi wordt een diamantkoerier beroofd. Albertien, verantwoordelijk voor de beveiliging van het diamanttransport, wordt meteen de laan uitgestuurd. Toch start ze op eigen houtje een zoektocht.
Vanuit een bergdorpje in de Zuidelijke Kaukasus bestuurt Paata Sirbiladze een misdaadorganisatie met wijde internationale vertakkingen. Het zijn uitgerekend zijn diamanten die gestolen werden in Delhi.
Wat begint als een geweldloze diamantroof uit het zicht van de media, leidt tot een wervelwind van bloed en wraak, van de Antwerpse diamantwijk tot de verste uithoeken van de wereld.

****

Een debuut en een geweldig goed. Jan Van der Cruysse studeerde rechten, communicatiewetenschappen en marketing, werkte vijf jaar als journalist tot hij woordvoerder werd van Aviapartner en daarna Brussels Airport en nu is hij specialist in crisiscommunicatie. Aangezien de auteur zelf zo lang gewerkt heeft op de luchthaven is het niet verwonderlijk dat deze een prominente rol speelt in het boek. Een kleine inkijk achter de schermen voor de lezer.
Dit is weer zo een boek dat je onmiddellijk in verfilming voor je ziet. En het doet deugd om eens een actiethriller te lezen van een Vlaamse schrijver en dan nog eentje zonder nonsens of kapsones. Dit is voor mij geleden van Bob Mendes en Jef Geeraerts.
Van der Cruysse heeft erg realistische personages neergezet en het klinkt af en toe zeer Vlaams, dat is absoluut te pruimen. Ook brengt hij er regelmatig een humoristische noot in, vooral in het begin en dat kwam meteen mijn positieve inschatting van het boek ten goede. Dat gevoel heb ik trouwens gedurende heel het verhaal kunnen vasthouden.
En als je over de plot iets kan zeggen, is het dat de auteur blijk geeft van een grote creativiteit. Situaties komen al eens raar over, absurd zelfs en de mate van het geweld is overweldigend en bloederig. Maar ook voor het verloop van het verhaal is hij vindingrijk te werk gegaan. Sommige zaken zijn daardoor verrassend en fantasievol. Van der Cruysse durft buiten de lijntjes te kleuren. Het is een complex verhaal maar de schrijver bewaart het overzicht. En voor als je het even niet goed meer weet, heeft hij achteraan een personenlijst toegevoegd. Dat is al eens handig.
Een kleine kanttekening bij het boek. Voor zulke zwaargewicht criminelen te zijn, worden ze wel wat amateuristisch beschreven. Soms ook is de auteur te expliciet en worden bepaalde feiten te vroeg prijs gegeven. Maar storen deed dit niet. De lezer wordt heel het boek lang heel erg goed geëntertaind en het is meer dan goed geschreven.
Een zeer creatieve schrijver deze Jan Van der Cruysse zonder gekunstelde literaire stunts en dat mag gerust een weldaad genoemd worden. Bling Bling is een zeer realistisch verhaal met een complexe maar originele en verrassende plot. Bling Bling 2 ligt nu in de winkelrekken en dat is top.

Uitgeverij: Davidsfonds (2016) - 527 blz.

maandag 5 juni 2017

Getekend vonnis - Jo Claes

Op een tafel in een Leuvens café wordt op een ochtend een studente dood aangetroffen. Het meisje is halfnaakt. Haar schaamhaar is volledig afgeschoren. Door haar tong steekt een potlood en vlakbij ligt een blad uit een stripalbum waarop een verkrachtingsscène is afgebeeld.
Hoofdinspecteur Thomas Berg heeft nooit eerder zoiets meegemaakt. Sterker, de moordenaar heeft hem de plaats delict zelf met de juiste coördinaten per e-mail bezorgd.
Een paar dagen later krijg Berg een soortgelijke mail. Opnieuw vindt de politie een jonge vrouw die in bijna identieke omstandigheden werd verkracht, verminkt en vermoord. En weer vindt de politie een pagina uit een stripverhaal. Vanaf dat ogenblik verkeert de studentenstad in de greep van de angst. Ook Berg vreest dat in Leuven een volkomen verknipte sadist, ja zelfs een psychopaat rondwaart, vooral als er nog meer slachtoffers vallen...

***

Jo Claes is met Getekend vonnis toe aan zijn zesde Thomas Berg misdaadverhaal. Het sleepte een nominatie in de wacht voor zowel de Gouden Strop als de Diamanten Kogel.
Het werk op de cover is ditmaal een hemelglobe die zich op de binnenplaats van het Atrechtcollege in de Naamsestraat bevindt. Het is een replica van het instrumentarium dat in 1675 werd ontworpen voor het Oude observatorium te Peking door Ferdinand Verbiest, jezuïet, missionaris en astronoom. Beroemde Belgen in het buitenland al in die tijd. En zoals altijd is er ook weer wat mythologie in het boek verwerkt. Wie zegt nu nog dat je met lezen niets bijleert?
Getekend vonnis is een waar kunstwerkje wat betreft de verhaallijn, hij is ingenieus in elkaar gezet en stap voor stap word je naar de clou geleid. De plot is de voornaamste troef van dit verhaal want verder is er niet zoveel actie en het ontbreekt ook aan spanning. Het verhaal vertraagt vooral erg doordat hoofdinspecteur Berg zich vooral toespitst op het bedenken van heel veel theorieën over de toedracht van de moorden. Op den duur wordt dit ook verwarrend. Een andere kleine opmerking is dat Bergs passie voor de juiste kop koffie zo langzamerhand toch wat begint te irriteren. Na de zoveelste niet te drinken, koude of juist super goede koffie, heb je het toch wel gehad.
Dit verhaal heeft dus een heel erg goede plot, leest over het algemeen zeer vlot en bevat interessante historische feiten. Getekend vonnis is een goed boek, niet meer, niet minder.
Eerder: Het oog van de naald, De zaak Torfs, De blinde vlek, Dood in december, Tot de dood ons scheidt, De mythe van Methusalem

Uitgeverij: Houtekiet (2013) - 472 blz.

woensdag 31 mei 2017

Achter gesloten deuren - B.A. Paris


Iedereen kent wel een echtpaar als Jack en Grace: hij is knap en rijk, zij is charmant en elegant. Mensen om jaloers op te zijn, als je ze niet aardig zou vinden. Je zou Grace beter willen leren kennen. Maar dat is moeilijk, want Grace en Jack zijn altijd samen. Sommigen zouden dit ware liefde noemen. Anderen zouden zich misschien afvragen waarom Grace nooit de telefoon opneemt. En waarom ze nooit op visite komt, ook al werkt ze niet. En waarom een slaapkamer van hun huis tralies voor het raam heeft.
Het perfecte huwelijk? Of de perfecte leugen?

**

Weer een debuut. B.A. Paris groeide op in Engeland, woonde in Nederland en nu in Frankrijk waar ze met haar man een talenschool heeft opgezet. Ze heeft ook in de financiële wereld gewerkt. Deze thriller speelt in Engeland. Binnenkort verschijnt haar tweede boek Gebroken in Nederlandse vertaling.
Het boek leest vlot. De plot is simpel en vertelt het verhaal van Jack en Grace afwisselend in het verleden en heden. Je voelt al onmiddellijk waar dit ongeveer naartoe gaat. En toch zijn er enige verrassende elementen. En dan hebben we het over het waarom. De reden van de huiselijke problemen als je dit al zo kan zeggen is onverwacht.
Grace komt in een nachtmerrie terecht eenmaal ze getrouwd is met Jack. Het is misselijkmakend wat ze meemaakt en het wordt steeds maar gruwelijker naarmate je verder komt in het boek. Buiten het feit dat je wel wil weten hoe dit eindigt, is het hele verhaal verder niet spannend. De auteur bouwt het verhaal wel zo op dat je steeds meer inzicht krijgt in de zwaarte van de problemen van Grace en toch pakt het niet, hoe gruwelijk het ook is, horror zelfs in feite. Uiteindelijk is dit het enige waar dit boek het van moet hebben en dat is te weinig. Er is weinig of zelfs geen diepgang in het verhaal. Ik heb al betere verhalen gelezen over huiselijke terreur, Waarheen je ook vlucht bijvoorbeeld van Elizabeth Haynes.
Als je geen hoge verwachtingen hebt en een vlot lezend boek wil, dat kan al eens gebeuren, dan is dit een boek dat zeker kan bekoren. Als je rekent op een spannend boek met een ingenieuze plot, kom je hier echter niet aan je trekken.

Uitgeverij: Ambo|Anthos (2016) - 354 blz.
Oorspronkelijke titel: Behind Closed Doors
Vertaling: Ireen Niessen

dinsdag 30 mei 2017

Iene miene mutte - M.J. Arlidge


De een leeft, de ander sterft. Kies maar.
Het meisje was amper nog in leven toen ze het bos uit kwam lopen. Het verhaal van haar ontvoering was donkerder dan de meest verschrikkelijke nachtmerrie. Maar alles wat ze zei was waar. Elk gruwelijk detail. Een aantal dagen later wordt een tweede in shock verkerend slachtoffer gevonden en ontstaat er een patroon. In tweetallen worden mensen ontvoerd, vastgehouden en uitgehongerd. Vervolgens krijgen ze een duivels dilemma voorgelegd: doden of gedood worden. Inspecteur Helen Grace en haar team weten dat ze jacht maken op een ingenieuze psychopaat die zijn slachtoffers gebroken en vol schuldgevoel achterlaat. Niet alleen dienen ze als zijn visitekaartje, ze zijn ook de moordenaars. De slachtoffers lijken lukraak gekozen, de plaats van het misdrijf zorgvuldig uitgekiend. Iets moet alle slachtoffers met elkaar verbinden...

***

M.J. Arlidge heeft ondertussen vijf boeken in Nederlandse vertaling in de serie met Helen Grace en Iene miene mutte is de eerste (verschenen in 2014). Schrijven is hem niet vreemd, dit doet hij al 15 jaar voor verschillende crimeseries en dit boek zie je zomaar verfilmd voor je. Hij gaat snel met twee boeken per jaar.
Er is een seriemoordenaar aan het werk en hoe. Zelf maakt hij zijn handen er niet aan vuil, zijn slachtoffers doen dit wel zelf. Dit is eens iets anders, origineel gevonden.
De schrijver heeft getracht om zijn hoofdpersonages, de teamleden, een persoonlijke achtergrond mee te geven, maar ze grijpen je niet. Te veel info in te weinig tijd, zo komt het toch over en dan nog zomaar uit het niets, het lijkt niet goed geïntegreerd in het verhaal. Je vraagt je af wat het er allemaal in komt doen. Het is een serie en dan heb je immers tijd om je personages vorm te geven. Helen Grace komt in dit eerste boek niet echt sympathiek over.
Het verhaal op zich is goed en intrigeert. De persoonlijke verhalen van de teamleden buiten beschouwing gelaten, is het boek tot op zekere hoogte goed geconstrueerd. Het proces van het zoeken naar de oplossing van de misdaden is echter wat minnetjes, de lezer kan niet meedenken, er zijn te weinig tips. En dan gaat het ineens in sneltrein vaart naar het einde en de ontknoping.
De motieven van de moordenaar of beter gezegd het levensverhaal, kom je te weten in aparte cursief gedrukte hoofdstukken.
Er is dus heel wat afwisseling in het verhaal, het leest daardoor heel erg goed. Een mooi en origineel debuut met enige puntjes die voor verbetering vatbaar zijn maar dat je toch doet uitkijken naar de volgende in de serie.

Uitgeverij: Boekerij (2016) - 320 blz.
Oorspronkelijke titel: Eeny Meeny
Vertaling: Herman van der Ploeg

maandag 29 mei 2017

De schuldigen - David Baldacci

Will Robie is de beste huurmoordenaar die de Verenigde Staten in dienst hebben. Tot nu toe...
Waar ook ter wereld, wie het beoogde slachtoffer ook is, elke dreiging wordt door Will Robie op efficiënte wijze onschadelijk gemaakt. Maar wanneer hij tijdens een buitenlandse missie plotseling niet in staat is om zijn doelwit uit te schakelen, stort zijn wereld in. En om de unieke kwaliteiten die hem de beste maken terug te krijgen, moet hij de confrontatie aangaan met datgene wat hij twintig jaar lang heeft geprobeerd te vergeten: zijn eigen verleden.

****

Een Will Robie & Jessica Reel thriller, de vierde al weer.
Baldacci is met dit boek in zijn goede doen. Je valt onmiddellijk in het verhaal met een huurmoordenaars-actie. Maar dan belandt zijn vader in de cel. Twintig jaar heeft hij de man niet gezien of gehoord. Robie is met de mislukte missie echter zo van zijn melk dat hij tegen ieders zin toch naar zijn geboortestadje afreist, Cantrell aan de Golfkust in de staat Mississippi. En hij is het aan zichzelf verplicht om zich in de zaak met betrekking tot zijn vader te smijten. Van dan af zijn er heel wat elementen in deze thriller. Er is zoals het een actiethriller betaamt heel wat actie met bijbehorende spanning. Er moeten dingen onderzocht worden, een misdaadonderzoek, wie, wanneer en waar. Leugens. Waarheid. Af en toe duiken we dan ook nog eens in de rechtbank, ook altijd een plezier. En dan is er nog het menselijke aspect, de vroegere en huidige relationele verhoudingen. Will Robie wordt met dit boek heel wat menselijker, zijn professionele capaciteiten kenden we al. En vanaf het moment dat Jessica Reel opduikt in het stadje, kun je af en toe nog eens je lachspieren oefenen.
Ook met de plot heeft de auteur heel erg goed zijn best gedaan, die zit uitermate knap in elkaar. Regelmatig plotwendingen. En verrassend is het ook al. Hoe het in elkaar zit en zeker het einde, dat zie je echt niet aankomen. Het is zo'n boek dat je moeilijk terzijde kan leggen, er valt voortdurend iets nieuws te beleven.
De schuldigen is een zeer goed geconstrueerde thriller met veel actie maar ook een diep menselijke kant. Verrassend en origineel. Baldacci did it again.
Eerder: De rechtvaardigen, Niets dan de waarheid, Familieverraad, In het geheim, Rechteloos, Onschuldig, De zesde man, Vergeten, Doelwit, De aanslag, De geheugenman, King & Maxwell

Uitgeverij: A.W. Bruna (2015) - 397 blz.
Oorspronkelijke titel: The Guilty
Vertaling: Jolanda te Lindert

zaterdag 20 mei 2017

Runa - Vera Buck

Hier kwam men niet om te genezen maar om te sterven
Parijs 1884. Op de neurologische afdeling van de enorme Salpêtrière-kliniek voert dokter Charcot experimenten uit op hysterische patiënten. Van overal in Europa reizen mensen naar zijn macabere voorstellingen, waar de zenuwarts als een soort tovenaar zijn vrouwelijke patiënten laat dansen. Maar dan wordt op een dag Runa bij de kliniek afgeleverd: een jong meisje dat niet vatbaar lijkt voor alle bekende behandelmethodes. De artsen dompelen haar in ijsbaden en binden haar dagenlang vast op bed, maar niets lijkt het diep verwarde meisje te kunnen helpen.
Jori Hell, een Zwitserse student geneeskunde, ruikt een mogelijkheid om te promoveren en stelt iets voor aan dr. Charcot wat tot dat moment als ondenkbaar gold. Als eerste arts wil hij de waanzin rechtstreeks uit de hersenen van Runa snijden, met alle risico's van dien.
Als er door heel Parijs onheilspellende boodschappen opduiken en kort daarna lijken gevonden worden van mensen die op schokkende wijze om het leven gebracht zijn, stelt de politie een onderzoek in. Ook de gepensioneerde, aan de drank geraakte inspecteur Leqoc, bemoeit zich met de zaak nadat een bekende van hem dood gevonden wordt - zonder ogen, en haar lichaam van top tot teen beschreven met onbegrijpelijke boodschappen.
Naarmate het onderzoek vordert en de dag van de experimentele operatie dichterbij komt, beginnen zowel Leqoc als Hell te vermoeden dat Runa veel meer is dan alleen een meisje met een getroebleerd verleden...

***

Een roman gebaseerd op historische feiten. Hallucinant hoe men toen dacht over psychiatrische behandelingen, gruwelijk en in feite pure horror. Jonge vrouwen worden publiekelijk vernederd en seksueel mishandeld. Hun lichaam wordt te pas en te onpas aangeraakt en gepenetreerd, manueel of met vreselijke instrumenten. Je zou voor veel minder gek worden. Walgelijk.
En dan is er daar het verhaal rond al deze feiten. Enerzijds is daar de Zwitserse student Jori. Door middel van flashbacks kom je zijn hele verhaal te weten en waarom hij doet wat hij doet. Op een gegeven moment verschijnt Runa in de kliniek. Jori begint zich te interesseren voor haar en voelt sympathie, ze doet hem immers denken aan de vrouw van zijn leven die hij heeft achtergelaten in Zwitserland en voor wie hij naar Parijs is gekomen.
En anderzijds is er de verlopen Leqoc, met een roeping van criminele aard volgens eigen zeggen en voorheen rechercheur bij de Sûreté. Hij raakt als bij toeval betrokken bij de vreemde gebeurtenissen in Parijs.
Beide verhalen spelen naast elkaar maar raken langzaam maar zeker vervlochten. En dan zijn er tussendoor nog kleinere verhalen die uiteindelijk allemaal hun plaats krijgen in het geheel. Het sleept voort en het duurt lang eer er 'verhaal' begint in te komen. Grote delen lijken vooral een beschrijving van de toenmalige toestand van psychiatrische patiënten, de psychiatrie stond toen nog in zijn kinderschoenen. Uiteindelijk raak je er dan toch in en kun je je vinden in een misdaadverhaal dat zelfs af en toe nog spannend is ook. Het einde wordt dan echter weer afgehaspeld en is ontgoochelend, in mijn ogen dan toch.
Het boek leest niet altijd even vlot en is soms wat lang van stof. Het was wel interessant om eens ondergedompeld te worden in de afgrijselijke wereld van de toenmalige psychiatrische klinieken en haar nu bekende artsen. Als misdaadverhaal komt het boek laat op gang maar vanaf dan is het beter te lezen. Vandaar uiteindelijk toch nog een derde ster.

Uitgeverij: Karakter Uitgevers (2016) - 509 blz.
Oorspronkelijke titel: Runa
Vertaling: Corry van Bree