7 dagen - Deon Meyer

'Ik zal elke dag een politieman neerschieten totdat jullie de moordenaar van Hanneke Sloet hebben gearresteerd.' Kort nadat de SAPS, de South African Police Services deze dreigmail heeft ontvangen, wordt een politieman door een sluipschutter neergeschoten. Bennie Griessel krijgt ogenblikkelijk de opdracht de zaak-Sloet te heropenen.

Hanneke Sloet, een ambitieuze advocate, is veertig dagen daarvoor in haar luxe appartement vermoord met een mes. De zaak is op een dood spoor beland en er zijn vrijwel geen aanwijzingen, afgezien van enkele naaktfoto's van Sloet die bij haar thuis worden gevonden. Terwijl zijn superieuren hem op zijn nek zitten, de pers zich boven op de zaak stort en de sluipschutter elke dag weer een slachtoffer maakt, neemt voor Bennie de druk steeds meer toe.

Samen met zijn partner Mbali Kaleni gaat hij op zoek naar wat de schutter en Hanneke Sloet met elkaar verbindt. Het wordt een helse zoektocht die zeven lange dagen zal duren...

 ****

De Zuid-Afrikaanse Deon Meyer heeft ditmaal een politieroman geschreven, dit is eens wat anders als een actiethriller. Hij houdt van afwisseling.

Griessel moet deze keer een moord oplossen en een sluipschutter opsporen. En wat is dan de link tussen beide? Hij krijgt het druk. En daarnaast heeft hij nog wat persoonlijke problemen. Heel wat afwisseling dus ook in het boek zelf.

Het is boeiend om te zien hoe deze zaken worden aangepakt door Griessel, Mbali en de rest van het team. De zoektocht naar de moordenaar van Hanneke Sloet werd door een ander bureau gevoerd en zat vast maar werd nieuw leven in geblazen door de dreigementen van een sluipschutter. En hoe begin je hier dan aan? Knap hoe dit onderzoek daarna gevoerd wordt. Het is niet spannend, zo goed als geen actie en toch word je geprikkeld om snel verder te lezen. Hoe gaan ze dit in hemelsnaam oplossen. Heel erg knap.

Tussendoor zijn er dan nog wat persoonlijke problemen die de kop opsteken, het maakt het boek realistisch en menselijk, rustpunten in het verhaal ook.

7 dagen is op zijn manier een spannend boek en heeft een knap geconstrueerde en verrassende plot. Deon Meyer verdient zijn plaats in de top van de thrillerwereld.

Eerder: Duivelspiek, 13 uur  

Uitgeverij: A.W. Bruna (2013) - 370 blz.
Oorspronkelijke titel: 7 dae - Vertaling: Karina van Santen en Martine Vosmaer

Inferno - Dan Brown

Robert Langdon, hoogleraar kunstgeschiedenis en symboliek, wordt op een nacht wakker in een ziekenhuis in Florence zonder te weten hoe hij daar is beland. Geholpen door een stoïcijnse jonge vrouw, Sienna Brooks, vlucht Langdon en raakt hij verzeild in een duizelingwekkend avontuur. Langdon ontdekt dat hij in het bezit is van een reeks verontrustende codes, gecreëerd door een briljante wetenschapper een genie dat geobsedeerd is door het einde van de wereld en het duistere meesterwerk Inferno van Dante Alighieri.

***

Dan Brown is met Inferno aan zijn zesde boek toe en het vierde met Robert Langdon in de hoofdrol. Hij werd wereld beroemd met zijn boek De Da Vinci Code dat echter reeds zijn vierde boek is en de tweede met Robert Langdon. Ondertussen zijn twee boeken uit zijn oeuvre verfilmd: The Da Vinci Code en Angels and Demons (Het Bernini Mysterie), beiden met Tom Hanks als de sympathieke hoogleraar.

Inferno maakt volop gebruik van het succes recept van Browns vorige boeken, actie, achtervolgingen en spectaculaire ontsnappingen, geschiedkundige feiten, codes die moeten gekraakt worden, historische boeken, kunstvoorwerpen, architectuur en toeristische beschrijvingen. Je spijkert er je (kunst)historische en toeristische kennis zeer zeker mee bij. De toeristische trekpleisters die hij gebruikt in zijn boek zijn zo realistisch beschreven dat je bijna gedwongen wordt om af en toe deze toch eens te googelen en bij gelegenheid deze misschien zelf eens ter plaatse te gaan bewonderen.

Het verhaal moet het verder toch echt wel hebben van de actie. Daar is zeker geen tekort aan en ook helemaal niks mee mis. Voor diepgang moet je hier echter niet zijn. Het verhaal schoot uiteindelijk tekort, er is zoveel misleiding dat het bijna trucjes leken om de lezer toch maar in het verhaal te houden om aan het einde alsnog verweesd achter te blijven. Brown maakt ook gebruik van wel heel veel toevalligheden, bijvoorbeeld om aan achtervolgers op het laatste nippertje te ontsnappen daar waar het onmogelijk lijkt, het oogt in ieder geval zéér Amerikaans. Het zou zó een script voor een film kunnen zijn.

Voor de fans van Dan Brown is dit boek zeker een aanrader. Het is goed geconstrueerd en zeer vlot geschreven, je hoeft je geen moment te vervelen. Maar veel meer moet je er ook niet van verwachten.

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2013) - 478 blz.
Oorspronkelijke titel: Inferno - Vertaling: Marion Drolsbach, Erica Feberwee en Yolande Ligterink

Verlangen - Chelsea Cain

Gretchen Lowell is beeldschoon, briljant en ... een seriemoordenaar. Een klassieke femme fatale in de letterlijke zin van het woord.

Gretchen, de aartsvijand en ex-geliefde van rechercheur Archie Sheridan, heeft iets speciaals gepland voor diens verjaardag. Ze slaat toe tijdens Halloween, wanneer veel mensen verkleed gaan als de moordlustige Gretchen en alleen Archie de echte Beautykiller herkent. Archie weet dat hij zich maar beter aan haar spel kan overgeven, maar Gretchen is gruwelijker en onvoorspelbaarder dan Archie ooit heeft kunnen bedenken.

***

Chelsea Cain is met Verlangen aan haar zesde Gretchen en Archie thriller toe. Archie is de rechercheur en Gretchen de seriemoordenaar. Een serie waarin dezelfde moordenares steeds terugkomt, komen we niet vaak tegen. Ze speelt niet altijd een even grote rol maar in deze thriller komt ze volop aan bod.

Dit boek doet een beetje rommelig aan, toch zeker het eerste deel, alhoewel je dit gevoel ook naar het einde toe niet helemaal kwijt raakt. Alles heeft wel met elkaar te maken en toch lijkt het op een samenraapsel van verhalen, personages en gebeurtenissen. Het is dat de rode draad, het eigenlijke verhaal, niet op de voorgrond staat. Voor een stuk is het personage van Gretchen hier voor verantwoordelijk. Ze begint toch wel wat passé aan te voelen, na zes thrillers heeft de lezer het toch wel gehad met haar. Het vertraagt het verhaal, in het begin dan toch.

Want het moet gezegd dat Cain er halverwege toch serieus de vaart in heeft gekregen. Het wordt spannend, heel erg spannend zelfs. Het begint zelfs op een echte actiethriller te lijken. En daarbij weet ze haar lezers nog te verrassen ook.

Haar schrijfstijl is nog altijd heel erg goed, vlot, het leest goed en wat bovenal opvalt, is dat ze ook nog met humor schrijft. Ze heeft absoluut schrijverstalent.

Verlangen is een goed boek en zijn drie sterren zeker waard. Met meer samenhang en een vlotter eerste deel had er een vierde ster in gezeten. Cain heeft mooie personages maar een beetje verandering zou absoluut geen kwaad kunnen. 

Eerder: Hartzeer, Hartendief, Genadeloos, Zondvloed, Wraak  

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2014) - 394 blz.
Oorspronkelijke titel: Let Me Go - Vertaling: Mariëtte van Gelder

Het gerecht - Inge Ipenburg

Sandra Hazelaar is een voormalig actrice die tegenwoordig in de luwte van de media-aandacht haar cateringbedrijf en Keukenrestaurant bestiert. Maar als zij op een avond in het Amsterdamse Sarphatipark getuige is van een verkrachting, zet dat haar hele leven op zijn kop.

Zij herkent de verkrachter als de bekende strafpleiter mr. Joachim Hansson, die regelmatig aanschuift aan de desk van een entertainmentprogramma. En hij herkent Sandra.

Gedreven door een groot rechtvaardigheidsgevoel wil Sandra alles op alles zetten om het recht te laten zegevieren. De macht van Hansson reikt echter ver, heel ver. Hij zorgt ervoor dat haar zorgvuldig opgebouwde bestaan en reputatie als een kaartenhuis in elkaar storten. Sandra verliest de grip op haar leven en vrienden, terwijl Hansson de dans lijkt te ontspringen.

***

Het gerecht is een verrassend goed debuut van Inge Ipenburg, een Nederlandse actrice. In 2011 was ze juryvoorzitter voor De Gouden Strop, de prijs voor de beste oorspronkelijk Nederlandstalige spannende roman in Nederland.

Ipenburg heeft heel wat in dit ene boek gestopt. Naast de hoofd verhaallijn, Sandra die getuige is van een verkrachting, is er bijvoorbeeld nog een stalker waar ze mee te maken krijgt. Ook ontmoet ze een man die enorm ontgoocheld is in het leven door wat hij heeft meegemaakt en daardoor een nogal kleurloos bestaan leidt. En dan is er nog Davy, haar jonge autistische hulpje in de keuken, het personage dat nog het meeste losmaakt bij de lezer. Ipenburg heeft deze personages beknopt maar goed vormgegeven. Het was ook teveel om dieper te gaan. Uiteindelijk spelen al deze personages ergens wel een rol in het verhaal.

Het was echter wel duidelijk een debuut, de schrijfstijl is niet altijd even vlot, ze valt al eens in herhaling en soms is het wat cliché. Het einde is wat je op zijn minst onconventioneel kunt noemen. De ene zal dit origineel vinden en een ander ongeloofwaardig. Daar valt zeker over te discussiëren. Ipenburg haalt tussendoor nog ethische kwesties aan, ook daar kun je over nadenken of eens van gedachten wisselen.

Maar al bij al was dit een meer dan behoorlijk debuut. Een dikke drie sterren en zeker een aanrader. Ipenburg heeft heel wat potentieel en het is uitkijken naar een volgende boek. 

Uitgeverij: De Fontein (2014) - 317 blz.

Onaantastbaar - Karin Slaughter

Detective Lena Adams heeft jarenlang geprobeerd haar verleden te ontvluchten. Aan het kleine plaatsje waar ze is geboren heeft ze vele slechte herinneringen en ze is een nieuw leven begonnen ver van haar gewelddadige jeugd. Maar niets heeft haar kunnen voorbereiden op de explosie van geweld waarmee ze bij haar gedwongen terugkomst wordt geconfronteerd: een meedogenloze moordenaar heeft een jonge vrouw onherkenbaar verbrand. Voor de plaatselijke politie is Lena de enige verdachte.

Wanneer Jeffrey Tolliver, Lena's baas, te horen krijgt dat zijn detective is gearresteerd reist hij samen met zijn vrouw Sara Linton af naar het plaatsje. Dan wordt een tweede lichaam gevonden. Bij hun pogingen om Lena te helpen, raken Jeffrey en Sara verstrikt in een duistere wereld vol geweld en rassenhaat. Kunnen zij de waarheid achterhalen vóór de moordenaar opnieuw toeslaat?

***

Karin Slaughter behoeft geen krans meer, ze is een icoon in het thrillerlandschap. Met Onaantastbaar is ze aan het zesde en laatste boek toe in de Grant County-reeks. Vanaf 2009 treden deze personages echter op in de Georgia-reeks.

In dit deel krijgen we de roots van Lena Adams te horen. Ze is teruggekeerd naar haar geboorteplaats want haar oom Hank heeft haar hulp nodig. Maar ze komt zelf in de problemen en Jeffrey, haar baas en zijn vrouw Sara, kinderarts en forensisch patholoog, komen haar te hulp.

Het is een goed verhaal, uitstekend gebracht en zelfs met humor. En toch heb je af en toe het gevoel dat het verhaal niet helemaal oké is, het gaat ietsje te vlot en is soms een tikkeltje ongeloofwaardig. Je weet niet wat je van de personages moet denken, je hebt er soms een dubbel gevoel bij, zijn ze nu zus of zo. Het klopt niet helemaal. Aan het einde heeft Slaughter er een wel heel erg onverwacht einde aangebreid. 'Dit kan toch niet' is hetgeen in je opkomt, 'is dit nu echt?'.

Onaantastbaar is een vlot en goed boek, geen topper maar toch een must-read als je fan bent van Karin Slaughter en om helemaal mee te zijn met alle personages. 

Eerder: Versplinterd, Nachtschade, Zoenoffer, Een lichte koude huivering, Onzichtbaar, Triptiek, Trouweloos   

Uitgeverij: De Bezige Bij (2007) - 427 blz.
Oorspronkelijke titel: Beyond Reach - Vertaling: Karina van Santen en Martine Vosmaer

De witte veer - John Boyne

September 1919. De eenentwintigjarige oorlogsveteraan Tristan Sadler stapt in Norwich uit de trein om een pakketje brieven te overhandigen aan Marian Bancroft. Tristan vocht tijdens de Eerste Wereldoorlog aan de zijde van Marians broer Will, die de oorlog niet overleefde. Terwijl ze samen door de straten van de stad wandelen, hoopt Tristan zijn hart te kunnen luchten bij Marian en haalt hij herinneringen op aan de bijzondere vriendschap met haar broer. De brieven zijn echter niet de ware reden van Tristans bezoek, hij draagt een groot geheim met zich mee dat hun beider levens voorgoed kan veranderen en zelfs verwoesten...

****

John Boyne is de auteur van het alom bekende en geprezen boek De jongen in de gestreepte pyama. Ondertussen heeft hij al verschillende romans op zijn naam staan.  

De witte veer is een verrassend goed boek gebleken. Nu eens zitten we in het jaar 1919 en vervolgens in 1916 en 1917 en vertoeven we in het opleidingskamp en in de loopgraven aan het front. Met de herdenking van het begin van W.O. I nu honderd jaar later (2014) is dit een actueel boek. Ondertussen zijn er ook verscheidene films en series verschenen over deze loopgravenoorlog, in België was de musical 14-18 een overweldigend succes. 

Voor mij was dit een boeiend boek omdat mijn grootvader een 'oud-strijder' is van deze oorlog. Tot aan zijn dood kon en wou hij niet praten over zijn ervaringen en had hij geen goed woord over voor Duitsers in het algemeen. Met al wat ik nu weet, begrijp ik dit beter. John Boyne heeft de belevingen in en naast de loopgraven zeer goed weergegeven.

Het verhaal zit knap in elkaar en Boyne is er in geslaagd om de lezer helemaal in het verhaal te trekken. Daarbij kan de lezer zich ook even buigen over enkele morele vragen zoals met betrekking tot het gewetensbezwaard zijn.

Ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb, met dank aan de leesclub want uit eigen beweging zou ik het niet in handen hebben genomen. En zeker nu in dit jaar van de honderdste verjaardag van het begin van deze oorlog.

Eerder: De jongen in de gestreepte pyama   

Uitgeverij: De Boekerij (2011) - 318 blz.
Oorspronkelijke titel: The Absolutist - Vertaling: Mechteld Jansen

Mijn enige zoon - Sam Hayes

Tv-presentator Carrie Kent krijgt een verontrustend telefoontje. Ze kan het haast niet geloven: heeft ze nou echt gehoord dat haar zoon Max op school is neergestoken? Ze haast zich naar het ziekenhuis, maar komt te laat: Max is dood.

Vanaf dat moment begint voor Carrie de ware nachtmerrie. Het wordt haar levensmissie om te achterhalen wat er precies is gebeurd, maar niemand lijkt bereid te zijn om te getuigen. Ze zal zich moeten verdiepen in een voor haar nog onbekende wereld van angst en geweld. Wat kan dit alles te maken hebben met haar zoon? En wil ze het antwoord eigenlijk wel weten?

***

Mijn enige zoon is volgens de flaptekst een psychologische thriller maar dat kan ik er toch niet van maken. Het is wel een degelijk geschreven roman die je niet onberoerd laat.

Sam Hayes blinkt hier niet uit in originaliteit maar ze heeft het verhaal wel op een boeiende en intrigerende manier geschreven. Voortdurend verspringt ze naar verschillende tijdspannes alsook personages. Op den duur heb je het hele plaatje in beeld van Max's hele leven en hoe dit tot zijn dood geleid heeft. Psychologische gezien zit het goed in elkaar en in functie van het verhaal hebben haar karakters de nodige uitdieping gekregen maar ook niet meer.

In het verhaal gebeurt er verder vrij weinig. Het gevolg is ook dat er veel herhaald wordt, bijna uitentreuren soms. Je zúlt je inleven in de gevoelens van de verschillende personage.

Mijn enige zoon is dus géén thriller maar wel een goed gecomponeerde roman. Een derde ster voor de goede en vlotte schrijfstijl. Voor de liefhebbers.

Eerder: Onder de oppervlakte   

Uitgeverij: De Boekerij (2012) - 429 blz.
Oorspronkelijke titel: Someone Else's Son - Vertaling: Piet Verhagen