Een duister en magisch sprookje voor volwassenen
In een dorp op het randje van de wildernis in het noorden van Rusland, waar de ijskoude wind blaast en het altijd lijkt te sneeuwen, vertelt een oude min sprookjes over de Winterkoning. Verhalen over oude magie verboden door de kerk.
Maar voor het jonge, wilde meisje Vasja zijn het meer dan alleen verhalen. Alleen zij ziet de geesten rondom het huis die haar beschermen. Alleen zij voelt de groeiende krachten van een duistere vorm van magie in het bos...
****
Katherine Arden (Austin, Texas, 1987) studeerde twee jaar in Moskou en terug in Vermont specialiseerde ze zich in Franse en Russische literatuur. Ze woonde ook in Frankrijk en Hawaï en nu in Vermont. De Beer en de Nachtegaal is haar debuutroman en het eerste deel in de Winternacht-trilogie, de serie speelt in het Middeleeuwse Rusland en is een fictief verhaal met wat al dan niet aangepaste historische feiten, een winters sprookje vol magie en duistere wezens.
Dit boek belandde op mijn leeslijst om ook nog eens een ander genre te proberen, dit kan tegenvallen maar evengoed meevallen en dat was hier het geval. Ik betrapte me er op dat ik altijd veel zin had om verder te lezen na een leesstop, een mens kan uiteraard niet altijd aan het lezen zijn, er moet soms ook nog eens iets anders gedaan worden. Maar een dikke meevaller dus en de twee volgende boeken staan ondertussen ook op de leeslijst.
Het verhaal begint iets voor de geboorte van Vasja en vertelt haar verhaal tot ver in haar tienerjaren. Ze merkt dat ze toch enigszins anders is dan de rest van haar dorp en al helemaal omdat ze een meisje is, van gelijkheid tussen de seksen was toen echt helemaal geen sprake, we bevinden ons immers in de Middeleeuwen en in Rusland dan nog. Ze ontdekt dat ze zich niet ondergeschikt wil of kan voelen maar dat ze daardoor ook buiten haar gemeenschap komt te staan, enkel bij haar familie vindt ze enige aansluiting op haar stiefmoeder na dan, haar moeder overleed immers bij haar geboorte. Maar ze blijkt een échte dochter van haar moeder en zelfs grootmoeder te zijn, ze bezit krachten die ze langzamerhand ontdekt maar die zeker nog niet op volle kracht zijn gekomen.
De strijd die ze moet voeren tegenover haar gemeenschap en zelfs tegenover haar familie is niet gemakkelijk maar ze groeit hier in, daardoor is het ook een beetje een volwassenwordingsverhaal maar het is voornamelijk toch een spannend en zelfs actieverhaal geworden dat je geen minuut moet vervelen. Naarmate het verhaal vordert leer je de geheimzinnige krachten en wezens kennen en je kan niet anders dan zeggen dat de auteur dit zeer fantasievol gedaan heeft.
De Beer en de Nachtegaal is een mooi en spannend verhaal dat toch ook een beetje gestoeld is op een historische Russische periode maar wel met enkele verhaaltechnische aanpassingen. Je leert dus een beetje bij maar het is toch vooral een mooi verhaal waar je niet anders dan leesplezier aan kan beleven.
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2017) - 349 blz.
Oorspronkelijke titel: The Bear and the Nightingale
Vertaling: Inge Boesewinkel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten