Politie - Jo Nesbø

Omgeven door politie en ziekenhuispersoneel vecht een patiënt voor zijn leven op de intensive care van het nationale ziekenhuis in Oslo. De man wordt in verband gebracht met de ontdekking van een machtig drugskartel dat de straten van Oslo in zijn greep had, maar zijn naam is een goed bewaard geheim.

Ondertussen worden verschillende mysterieuze moorden gepleegd. Alle slachtoffers zijn politieagenten en hun lichamen worden gevonden op plaatsen delict van onopgeloste moorden. Proberen de voormalige drugsbaronnen hun greep op de politie verder te versterken door angst te zaaien, of zijn er andere krachten aan het werk?

****

Jo Nesbø slaagt er zoals steeds in om een indrukwekkende plot te construeren. Een gelaagde plot met redelijk veel personages zodat je steeds wel bij de les moet blijven om goed te kunnen blijven volgen. Maar het is totaal geen probleem om vlotjes verder te lezen, integendeel, het kan je niet snel genoeg gaan.

Deze Nesbø moet het vooral hebben van het politieonderzoek en dat was prachtig om te volgen. Harry Hole en zijn team bewandelen verschillende pistes, er lijkt maar geen schot in de zaak te komen en zodoende moeten ze al eens zijwegen bewandelen of de zaak helemaal opnieuw bekijken. De lezer is iets meer op de hoogte aangezien hij ook de daden van de moordenaar zo nu en dan gepresenteerd krijgt. Maar het blijft er naar raden wie het zou kunnen zijn, Nesbø maakt het zichzelf en de lezer niet gemakkelijk. En toch blijft hij de draad behouden en werkt hij zo naar de apotheose toe. Het wordt warempel nog spannend aan het einde.

Het is de tiende thriller met Harry Hole en dan mag het duidelijk zijn dat je spelers uit eerdere boeken tegenkomt. Zijn familie en collega's dat is een evidentie. Maar de auteur laat je ook dikwijls hernieuwd kennismaken met zaken die in eerdere boeken aan bod kwamen. Als het wat lang geleden is, is het niet dadelijk helemaal duidelijk meer hoe dat nu ook al weer in elkaar zat. Gelukkig geen erg voor het verhaal zelf maar ik verfoeide het dat ik het allemaal niet meer zo goed wist. Een zijdelingse bedenking.

Politie is een verrassende politiethriller met een super goede plot en zeer mooie plotwendingen. De humor miste ik een beetje maar het kon de pret niet bederven.

Eerder: De sneeuwman, Headhunters, Vleermuisman, De kakkerlak, De schim, De zoon, Het pantserhart

Uitgeverij: De Bezige Bij (2013) - 507 blz.
Oorspronkelijke titel: Politi
Vertaling: Annelies de Vroom

Engelbewaarders - Kristina Ohlsson

Het aan stukken gesneden lijk van een jonge vrouw wordt in een voorstad van Stockholm in een bos gevonden. Ze wordt geïdentificeerd als Rebecca Trolle, een studente die twee jaar geleden is verdwenen. Wanneer Fredrika Bergman en haar team de dood van Rebecca onderzoeken, doen ze nog meer macabere vondsten. Het spoor leidt naar een oudere schrijfster en een obscure club van filmliefhebbers, die zich de Engelbewaarders noemt. De zaak wordt nog ingewikkelder als de naam van Fredrika's geliefde tijdens het onderzoek opduikt. Als de duistere waarheid langzamerhand tot de politie doordringt, is Fredrika gedwongen snel te handelen - maar tot welke prijs?

****

De derde in de reeks Fredrika Bergman & Alex Recht. De Zweedse schrijfster Kristina Ohlsson heeft daarmee een goede serie gecreëerd en ze wordt beter. Ze komt volledig geloofwaardig over.

De plot is volledig in orde, meer zelfs, die is echt heel goed. Ze laat de lezer maar ook het onderzoeksteam lang in het ongewisse en tovert verrassende plotwendingen uit haar hoed. En het was niet simpel, er zijn verschillende verhaallijnen die op bepaalde vlakken in elkaar grijpen maar dan toch los lijken te staan. Maar Ohlsson bewaart het overzicht en de lezer met haar. Je kan dus wel beter bij de les blijven en niet te lang wachten met verder lezen. Dit laatste is echter absoluut geen probleem. De auteur slaagt er in om de lezer gefocust te houden.

Haar personages blijven boeien. Het team had in de vorige boeken problemen met zichzelf maar vooral ook met elkaar als team. Als team hebben ze in dit boek volledig hun draai gevonden, ze werken samen als een goed geoliede machine en zijn heel erg bezorgd voor elkaar. Mooi. Persoonlijk zijn ze ook in rustiger vaarwater terecht gekomen alhoewel Fredrika en haar partner Spencer het een en ander voor de kiezen krijgen. Dat is altijd het mooie aan een reeks en vooral dan een reeks met een team. Het geeft een verhaal net dat tikkeltje meer. De karakters worden over verschillende boeken neergezet en dat heeft meteen het voordeel dat je verder kan gaan met je personages. Interessant voor diegenen die de boeken op volgorde lezen. Maar het hoeft geen probleem te zijn voor occasionele lezers, de personages komen ook voor hen levensecht over voor zover ik dat kan beoordelen natuurlijk.

Kristina Ohlsson heeft reeds verschillende thrillers uitgebracht waarvan vijf in Nederlandse vertaling. En daar kunnen we alleen maar blij mee zijn. Met haar karaktervolle en boeiende thrillers is ze een hele aanwinst in de thriller wereld. Een dikke aanrader.

Eerder: Ongewenst, Verzwegen

Uitgeverij: The House of Books (2012) - 398 blz.
Oorspronkelijke titel: Änglavakter
Vertaling: Ron Bezemer

Veroudering vertragen - Kris Verburgh

Waarom zijn we sterfelijk? Waarom worden we ouder? En wat kunnen we hieraan doen? Wat is het verband tussen seks en veroudering, tussen kanker en onsterfelijkheid? Naast antwoord op dergelijke vragen, schetst Verburgh in Veroudering vertragen toekomstige doorbraken die veroudering kunnen afremmen, zodat we zo lang mogelijk gezond kunnen blijven. Volgens vooraanstaande wetenschappers kan veroudering in de toekomst zelfs omgekeerd worden. Kortom, mensen weer jonger maken. Tevens kaart Verburgh de vele misverstanden over veroudering aan, zoals het idee dat we ouder worden omdat we verslijten of dat antioxidanten veroudering vertragen.

Verburgh bespreekt daarnaast de rol van voeding in het versnellen of vertragen van veroudering, en legt uit waarom zo veel mensen met overgewicht kampen, en waarom de klassieke verklaring voor de vraag waarom we dik worden tekortschiet. Hij verklaart tevens waarom het beste dieet om gewicht te verliezen tegelijk ook veroudering afremt. Bovendien wordt in Veroudering vertragen een nieuw model voorgesteld, met verschillende tredes die methodes omvatten om het verouderingsproces te vertragen.

Deze inhoud geeft perfect weer waar dit boek over gaat. Waar in De voedselzandloper vooral een praktisch model gepresenteerd wordt, geeft dit boek eerder een theoretische achtergrond mee. Interessant. En het is vlot geschreven zodat je geen moeite hebt om het te begrijpen.

Meer hoeven we daar niet over te zeggen. We kunnen alleen maar blij zijn dat Verburgh een heldere uitleg geeft over onze voeding en waar het mis loopt. We kunnen het niet ontkennen dat er iets schort aan ons voedingspatroon én onze manier van leven. 

Na het lezen van zijn boeken bekijk je het winkelgebeuren met heel andere ogen. En als je je maaltijden aanpast, voel je gewoon het verschil. Dipjes na een maaltijd zijn dan verleden tijd.

Zijn boeken kunnen alleszins een aanzet zijn naar een veel gezondere voeding en levensstijl en dit alleen al maken het tot aanraders. Op naar een gezond leven.

Eerder: De voedselzandloper

Uitgeverij: Bert Bakker/Prometheus (2015) - 268 blz. (recepten, aanvullingen, woordenlijst, referenties, register 326 blz.)

Tot op de bodem - Lisa Gardner

Op wonderlijke wijze heeft Nicole Frank een auto-ongeluk overleefd. Als de politie haar verhoort, heeft ze het over een klein meisje dat bij haar in de auto zat. De politie kan echter geen spoor van dit meisje ontdekken...

***

Lisa Gardner heeft met Tot op de bodem een goede thriller geschreven, niet meer en niet minder.

Het boek komt goed op gang, Nicky komt met haar auto in een ravijn terecht, ze slaagt er in om uit de wagen te komen en zelfs de helling op te klauteren en hulp in te roepen. Heel de tijd zoekt ze een klein meisje, Vero, ze is echter nergens te bespeuren. Dit eerste hoofdstuk smijt je rechtstreeks in het verhaal en het belooft spannend te worden. Wyatt en Kevin onderzoeken de zaak.

We zijn het niet gewoon van Gardner maar het verhaal slabakt. Er gebeurt niet veel en er is nogal wat herhaling. Ook de verhaalstijl lijkt amateuristisch en we weten toch wel zeker dat Gardner echt wel kan schrijven, raar.

Het is pas in de tweede helft van het boek dat de auteur op dreef komt en je toch nog wordt meegezogen in het verhaal. Nicky is een verwarde vrouw en dit zorgt bij de lezer ook voor veel verwarring. Je geraakt er lang niet uit wijs hoe het nu eigenlijk zit met dit verhaal. Er zijn ook maar weinig personages en dat maakt de zaak er uiteraard niet gemakkelijker op voor de schrijfster. Maar vanaf de tweede helft slaagt ze er dus toch in om de lezer in het verhaal te trekken en het spannend te maken. Uiteindelijk is het toch een goed geconstrueerde plot. Misschien niet helemaal origineel, regelmatig dook er een déja-vugevoel op maar het kon de pret niet bederven. 

Lisa Gardner heeft al veel betere thrillers geschreven. Tot op de bodem is goed maar het heeft even tijd nodig om de lezer te bekoren.

Eerder: Verdwenen, De leugenaar, Spaar het meisje, Korte metten, Doodverklaard, In haar naam, Aangeraakt, Zonder angst

Uitgeverij: De Bezige Bij (2016) - 426 blz.
Oorspronkelijke titel: Crash & Burn
Vertaling: Els Franci-Ekeler

Vergelding - Steffen Jacobsen

Politie-inspecteur Lene Jensen worstelt sinds de zelfmoord van haar dochter met psychiatrische problemen en is op non-actief gesteld. Ze werkt nu als vrijwilligster bij een telefonische hulplijn. Op een avond wordt ze gebeld door Ain, een jonge Palestijnse serveerster, die aan achtervolgingswanen lijdt en zegt dat ze iets afschuwelijks heeft gedaan. Wanneer vlak daarna Ains lichaam gevonden wordt, stelt de politie zelfmoord vast en wordt het dossier gesloten.

Samen met privédetective Michael Sander komt Lene erachter dat Ain samenwoonde met een zelfmoordterrorist en dat er een nieuwe aanslag in Denemarken wordt voorbereid.

****

Steffen Jacobsens tweede vertaalde thriller in de serie met Jensen & Sander is een schot in de roos, hij publiceert echter al boeken sinds 2008.

In Trofee was Michael Sander de belangrijkste van het duo, maar nu leren we Lene Jensen beter kennen. Een speciaal duo deze twee. Ze hebben allebei hun persoonlijke besognes, ze zijn er beiden zowel fysiek als psychisch door getekend. Vooral Lene heeft het nu moeilijk om haar leven weer op rails te krijgen en haar werk te kunnen doen. Haar werk helpt haar echter hierin, ze kan Ain niet loslaten. Hierdoor krijgt ze langzaam maar zeker weer grip op haar leven. Interessante personages dus.

Het verhaal is ook nu weer zeer knap geconstrueerd. Vanaf de eerste bladzijde zit je in het verhaal en word je meegesleurd. En het boek blijft steeds weer verrassen en is spannend. Heel veel actie ook. En daarbij dan nog heel erg bij de tijd. Recentelijk zijn er toch heel wat bomaanslagen gepleegd, Parijs vorig jaar en nu in maart in ons eigenste land, in Brussel. De gevolgen van zulke aanslagen laat zich lang voelen. Jacobsen heeft dat zeer treffend beschreven in zijn boek. Hij bekijkt het issue vanuit alle standpunten. 

Vergelding is een meer dan goed boek. Jacobsen kan zó deel uit maken van de top van thriller auteurs. Het is niet alleen maar spanning en actie maar het boek heeft dan ook nog eens een schitterende en verrassende plot én interessante personages. Er is een derde boek in de serie verschenen, laat die vertaling, de Nederlandse dan toch, maar aanrukken.

Eerder: Trofee

Uitgeverij: De Bezige Bij (2016) - 445 blz.
Oorspronkelijke titel: Gengældelsen
Vertaling: Carla Joustra en Kim Snoeijing

Zonder angst - Lisa Gardner

Detective D.D. Warren raakt gewond bij het intensieve onderzoek naar moorden die verdacht veel lijken op die van seriemoordenaar Harry Day. Alleen: Harry Day is al veertig jaar dood. Het spoor leidt naar zijn twee dochters. Shana Day trad in haar vaders voetsporen en zit al jaren vast voor meerdere moorden. Zijn andere dochter Adeline werkt inmiddels als psychiater en heeft een zeldzame genetische aandoening waardoor ze geen pijn kan voelen. D.D. Warren gaat op bezoek bij Adeline. Hoe kan haar zus, die al tien jaar eenzaam is opgesloten, de belangrijkste verdachte zijn voor deze brute moorden? Of is Adeline zelf misschien beïnvloed door haar vader?

****

Lisa Gardner heeft ondertussen al heel wat boeken op haar naam staan. Ze is en blijft zonder meer een grote aanwinst in het thrillerlandschap. 

Ze weet als geen ander steeds een originele plot in elkaar te steken en verrassende wendingen zijn ook nu ruim vertegenwoordigd. Af en toe komt de moordenaar aan het woord en verder wisselt het verhaalperspectief tussen enerzijds Adeline Day en anderzijds D.D. Warren. Beiden zijn interessant om te volgen. Adeline Day omwille van haar uitzonderlijke aandoening. We zijn weer wat wijzer geworden. En D.D. Warren heeft een heel ernstig ongeluk op de eerste plaats delict. Beiden zijn hierin elkaars tegenpolen, de ene kan geen pijn voelen en de andere voelt niets anders dan pijn. Hoe ze er beiden hebben mee leren omgaan, is toch wel een openbaring om te lezen. 

Hoe Gardner het verhaal in elkaar gepuzzeld heeft en opgebouwd, is werkelijk mooi. Hoe ze het brengt ook. En als dan eindelijk een mogelijke dader in het vizier komt, ben je weer verrast.

De personages zijn psychologisch goed omkaderd. En dan hebben we het niet alleen over Warren en Adeline. Ook haar zus Shana wordt uitgelicht alsook de kleinere personages. Een plezier om te lezen.

We kunnen niet anders zeggen dan dat Gardner met Zonder angst weer een top boek geschreven heeft. Spannend, psychologisch goed onderbouwd, interessante gegevens, maatschappelijke betrokkenheid en vooral een steengoed verhaal.

Eerder: Verdwenen, De leugenaar, Spaar het meisje, Korte metten, Doodverklaard, In haar naam, Aangeraakt

Uitgeverij: De Bezige Bij (2015) - 443 blz.
Oorspronkelijke titel: Fear Nothing
Vertaling: Els Franci-Ekeler

Ik ben Radar - Reif Larsen

Radar wordt tijdens een stroomstoring geboren. Als het licht weer aangaat blijkt hij een zwarte baby te zijn van... witte ouders. Het grote leesavontuur Ik ben Radar is begonnen. Larsen neemt je mee naar Noorwegen - waar Radars ouders 'genezing' zoeken voor hun kind -, naar twee broers tijdens de oorlog in Bosnië, naar een rubberplantage in Cambodja en uiteindelijk beland je op een schip naar Congo met honderden vogels. Een mysterieuze groep poppenspelers met hun indrukwekkende optredens verbindt deze avonturen. Tot de grand finale op de laatste pagina's sleept Larsen je mee. Je blijft verbijsterd achter.

**

Reif Larsen is met Ik ben Radar aan zijn tweede roman toe. Zijn eerste, De verzamelde werken van T.S. Spivet verscheen in 2009 en is verfilmd.

Ik ben Radar is een serieus dik boek ook al zou je het niet zeggen. Schijn bedriegt, de bladen zijn gewoon dun, wat je echter niet merkt tijdens het lezen. Uiteindelijk is het wel een zwaar boek, dat verrast als je het ter hand neemt.

Persoonlijk verwachtte ik bij het zien van de zwarte cover van het boek een spannend verhaal. Volgens de achterflap speelt het verhaal zich af in verschillende continenten, Amerika, Azië, Europa en Afrika. Een allesomvattend verhaal denk je dan. Maar dit was verkeerd gedacht. Het is een roman, of liever gezegd verschillende romans. Er is zogenaamd een link tussen de verschillende verhalen maar die had er evengoed niet kunnen zijn. Het doet bijna niet ter zake maar is wel leuk.

De verschillende verhalen zijn goed te lezen en vlot, daar hoef je absoluut geen moeite voor te doen. Interessant ook. Maar uiteindelijk blijft het allemaal nogal vrijblijvend. Je leert verschillende personages kennen en je volgt ze zo goed als een leven lang. Maar als je dan moet bedenken waar het nu eigenlijk over gaat, valt dit niet te zeggen. Het zijn levensverhalen, misschien een beetje speciaal maar meer niet, alhoewel er soms wel eens over valt na te denken.

Ik ben Radar is een Groots en ambitieus meesterwerk volgens de Washington Post maar ondergetekende was niet onder de indruk. Enkele mooie geromantiseerde verhalen maar sommige delen waren toch wel saai te noemen.

Uitgeverij: Nieuw Amsterdam (2016) - 643 blz.
Oorspronkelijke titel: I am Radar
Vertaling: Inger Limburg & Lucie van Rooijen