De blindganger - Igor Znidarsic

Op een dag verdwijnt Lodewijk de Graaf, CEO van De Graaf & De Jong Advocaten, spoorloos. Omdat er zeer sterke aanwijzingen zijn voor een misdaad, belandt de zaak op het bureau van rechercheur Bianca van Dijk van politie Oost-Nederland. Ondanks intensief onderzoek blijft de vermissing echter een raadsel en bij gebrek aan aanknopingspunten gesloten.

Dan wordt in een bos op de Veluwe vastgoedhandelaar Onno van Schijndel gevonden. Hij is levend gespietst aan een paal waarop hij tergend langzaam een onmenselijke dood is gestorven. Bianca en haar collega Joris van der Zand doen er alles aan om het raadsel tot op de bodem uit te zoeken, maar ook deze zaak lijkt onoplosbaar totdat tijdens de sloop van een oude boerderij onder de vloer in een soort grafkelder het bijna vergane lijk van Lodewijk de Graaf wordt aangetroffen. Hij blijkt enkele maanden daarvoor levend te zijn begraven.

***

Znidarsic is journalist en redacteur. Hij groeide op in Slovenië en kwam op elfjarige leeftijd naar Nederland waar hij na het atheneum begon met schrijven, fictie en non-fictie. Hij schreef twee semi-autobiografische romans voor hij met De blindganger zijn thrillerdebuut schreef dat genomineerd werd voor de Hebban Debuutprijs en de Gouden Strop.

Wat vooreerst opvalt is de uitgebreide achterflap en dat is meestal geen goed teken. In dit geval omdat de plot zo goed als volledig wordt verteld en de verrassing weg is, de spanning dus ook. Dit is een misser vanjewelste.

Zelfs als je de achterflap niet zou gelezen hebben, wordt vrij vlug duidelijk wie de misdadiger is en zelfs het motief. Alles wat er trouwens ook gebeurt of voorvalt, wordt heel erg goed uit de doeken gedaan, aan subtiliteit wordt niet gedaan, van de lezer wordt niets verwacht. Een andere plotconstructie had het boek beter gelegen en had het zelfs spannend kunnen maken. Nu is het ver zoeken naar enige spanning. Op het einde is er wel een spanningsmoment een verfilming waardig.

De uitwerking van de personages was dan weer wel goed. Realistisch en mooi uitgediept. De rechercheurs hebben potentieel voor eventuele andere thrillers. De auteur heeft ook duidelijk zijn huiswerk gedaan omtrent het thema, de meest gruwelijke executiemethoden over de eeuwen heen. Door zijn drang naar volledigheid citeert de auteur zelfs letterlijk Wikipedia. Dat had nu ook weer niet gemoeten. De lezer zou aangemoedigd moeten worden om zelf op zoek te gaan naar info.

De blindganger is een boek dat verder wel heel erg vlot leest. Znidarsic heeft een prettige schrijfstijl en je wordt zeker gecharmeerd door de grappige uitdrukkingen of vergelijkingen.

Uitgeverij: Karakter Uitgevers (2017) - 271 blz.

Eden - J. Sharpe

Engelen: ze zijn onder ons. Ik kan het weten. Er zit er één in me gevangen. Maar het beeld dat je waarschijnlijk hebt over deze "helpers van God" is verkeerd, dat garandeer ik je. Het zijn maniakale klootzakken.

Anna Meisner ontwaakt, naakt en in de war, vastgebonden op een stoel in een donkere ruimte. Tegenover haar zit een vrouw die sprekend op haar lijkt. Met tranen in haar ogen zet de vrouw een pistool tegen haar slaap en schiet zichzelf dood. Anna wordt pas dagen later gevonden, onderkoeld en op sterven na dood. Maar als ze in het ziekenhuis wakker wordt, komt ze er achter dat de politie haar niet als slachtoffer ziet, maar als dader. Het is het begin van een reeks catastrofale gebeurtenissen waar zij onderdeel van lijkt uit te maken. Is dit het einde van de mensheid?

***

J. Sharpe is het pseudoniem van Joris van Leeuwen en auteur van mysterieuze thrillers en fantasy. De jonge Nederlander sleepte al meerdere nominaties in de wacht voor zijn boeken die niet te vatten zijn in één genre.

Dit boek begint helemaal als een thriller. Veel belovend. Er gebeuren rare mysterieuze dingen. Wenkbrauwen omhoog, wat is dit? Uiteindelijk bleek het een fantasie verhaal te zijn met religieuze inslag, science fiction ook. Het is eens wat anders, niet slecht.

Het is zo'n verhaal dat voort dendert, veel afwisseling, zowel in personages als tijdszones. Vervelen hoef je je niet, een leesdip krijgen ook al niet. Toch werd ik niet in het verhaal gesmeten. De auteur heeft de personages niet genoeg neergezet, meeleven met hen zat er niet in. Ook mankeerde ik body in het verhaal zelf. Alles volgde mekaar netjes op, maar zoals losse elementen die naast elkaar staan, het verhaal om het verhaal.

Eden is geen slecht boek, het heeft iets en we hebben weer eens wat anders gelezen dan we gewend zijn. Als spannend boek vond ik het niet geslaagd maar het las wel heel goed. Ik kan me wel voorstellen dat je dit boek wel goed vindt als je van het genre houdt, mij heeft het echter niet kunnen overtuigen.

Uitgeverij: Zilverspoor (2016) - 296 blz.

Langzaam, sterf langzaam - John Burley

Wintersville is een klein stadje. Buren zijn als familie, iedereen kent iedereen en belastingontduiking en winkeldiefstal zijn de ergste vergrijpen die er de afgelopen jaren zijn gepleegd. Tot het zwaargehavende lijk van een middelbare scholier wordt gevonden.

Patholoog-anatoom Ben Stevenson is diep geschokt door het misdrijf; het zijn de gruwelijkste verminkingen die hij ooit heeft gezien. Omdat hij een zoon heeft in de leeftijd van het slachtoffer, maakt hij zich extra zorgen, die hij echter niet kan delen met zijn vrouw. Voor hem is het duidelijk: de belichaming van het kwaad is Wintersville binnengedrongen en moet gevonden worden. En dan doet hij een ontdekking die zijn leven voorgoed zal ontwrichten...

**

Dit is het debuut van John Burley uit 2013,  zijn derde boek verschijnt deze zomer. Burley studeerde geneeskunde en werkt als spoedeisende arts in Californië. Ons hoofdpersonage is ook arts.

Wat onmiddellijk opvalt als je het boek openslaat is de grote regelafstand, een eerste minder goede indruk en een veeg teken. Het boek begint anders niet slecht. Je krijgt dadelijk de misdaad voorgeschoteld en dat belooft spanning. Daarna gaat het echter in dalende lijn. Je voelt dat dit een debuut is. Niet omwille van de schrijfstijl, die is goed. Waar het dan wel aan ligt, daar kan je niet dadelijk de vinger opleggen. Maar hoe verder je komt, hoe duidelijker het wordt. Het is een dun boek, interlinie en aantal bladzijden in gedachte, maar er gebeurt ook niet veel. De auteur spint alles heel erg uit en de personages krijgen heel wat zijdelingse invulling. De interesse begint te tanen bij de lezer. Pas op een derde van het boek ongeveer komt er een vervolg op de misdaad. Te weinig en te traag. De lezer krijgt ook niet veel krediet van de auteur, alles wordt uitgelegd en voorgekauwd en je wordt in een bepaalde richting gestuurd. Het einde was op zich wel wat verrassend maar toch niet helemaal.

Wat nog raar overkwam, is het feit dat er geen echt onderzoek is naar de moord. Het hoofdpersonage is de arts die de autopsie doet en dit heeft de auteur niet goed gekaderd in het verhaal. Er wordt in feite gewoon bijna niet gezocht naar de moordenaar, de gebeurtenissen worden gewoon verhaald. Er is wel ook nog een politieagent die optreedt maar het is allemaal veel te mager en helemaal niet spannend.

Met weinig verwachtingen is dit boekje te lezen, maar de magere plot, het ontbreken van spanning en de slechte opbouw zijn teleurstellend.

Uitgeverij: HarperCollins Holland (2015) - 346 blz.
Oorspronkelijke titel: The Absence of Mercy
Vertaling: Ineke van Bronswijk

Engeleneiland - Camilla Läckberg

Pasen 1974. Een familie verdwijnt spoorloos van het eiland Valö. Alleen de eenjarige Ebba blijft achter. Jaren later keert Ebba terug naar het eiland, waar ze samen met haar man een bed and breakfast in haar ouderlijk huis wil openen. Wanneer ze bij het openbreken van de vloer bloedsporen aantreffen, lijkt het kwaad uit het verleden hen in te halen. Inspecteur Patrik Hedström en zijn collega's onderzoeken het huis en verdiepen zich in de oude verdwijningszaak. Wat is er precies gebeurd met Ebba's familie?

*****

Camilla Läckberg is met dit boek reeds aan haar achtste toe met Erica Falck en Patrik Hedström in de hoofdrollen. En het verhaal achter de schermen vervolgt zich, het persoonlijke verhaal van de spelers bedoelen we dan. Voordeel van een serie.

Zoals vaak in haar boeken speelt een deel van het verhaal zich af op een ander tijdsmoment, een verhaal achter het verhaal als het ware. En een noodzakelijk verhaal om de plot helemaal te begrijpen en daarbij enkele historische elementen om je geschiedenis bij te spijkeren, altijd meegenomen.

Ingenieus is de term die de plot het best beschrijft. Het wordt ook allemaal pas duidelijk helemaal aan het einde, verrassend dus ook al. Het is een raar gegeven, een familie die zomaar verdwijnt zonder een spoor na te laten. Dat speelde in 1974 en natuurlijk stonden de onderzoeksmethoden toen nog niet waar ze nu staan.

Het verhaal bevat veel afwisseling, om de haverklap is er wel een ander perspectief waaruit verteld wordt met duchtig wat personages die opgevoerd worden. Je kan dus beter bij de les blijven, maar dat is niet moeilijk in dit geval. Verder lezen is geen enkel probleem, integendeel zelfs. Maar af en toe moet een mens toch ook eens eten en wat drinken niet waar?

Actuele feiten vinden we dan ook nog eens terug in het boek. De opkomst van extreem rechts bijvoorbeeld, of een bomaanslag. Zéér actueel alle terroristische activiteiten en de bestrijding ervan in acht genomen van de laatste maanden en jaren.

Engeleneiland is een meer dan vakkundig geconstrueerd boek. Spannend en met een hoog leesbaarheidsgehalte. En je leeft dan ook nog eens hard mee met de constante figuren in haar boeken. Camilla Läckberg weet haar lezers absoluut te boeien en mee te slepen. Dit is een topboek van haar hand.

Eerder: IJsprinses, Predikant, Steenhouwer, Zusje, Oorlogskind, Zeemeermin, Vuurtorenwachter

Uitgeverij: Ambo|Anthos (2012) - 416 blz.
Oorspronkelijke titel: Änglamakerskan
Vertaling: Wiveca Jongeneel en Elina van der Heijden

Wit vuur - Preston & Child

In lang vervlogen tijden is een groep mijnwerkers op gruwelijke wijze om het leven gekomen. Tegenwoordig is het dorp een exclusief ski-oord en moet de historische begraafplaats geruimd worden om plaats te maken voor projectontwikkelaars. Corrie Swanson gaat erheen om de overblijfselen van de mijnwerkers te onderzoeken. Ze komt echter tot een schokkende ontdekking die het voortbestaan van het dorp in gevaar brengt. FBI-agent Pendergast schiet te hulp als brute brandstichtingen de toeristen afschrikken. Pendergast ontdekt een onwaarschijnlijk geheim in het dorpsverleden, dat samen lijkt te hangen met een toevallige ontmoeting tussen Arthur Conan Doyle en Oscar Wilde. Terwijl het dorp letterlijk onder vuur ligt en Corries leven gevaar loopt, moet Pendergast het raadsel uit het verleden zien op te lossen, voordat alles in vlammen opgaat.

****

Preston & Child staan garant voor goede actiethrillers en spanning. Ze schrijven al lang en het is al van voor deze blog dat ik hun lees, maar helemaal mee met de karakters ben ik niet meer. Het speelt echter geen rol. 

Het is het dertiende boek met Pendergast, een speciaal figuur toch wel. Iemand waar je geen vat op krijgt, droge figuur maar met enorm veel kennis van misdaden en misdadigers. Beetje mysterieus ook in dit boek. Corrie heeft dan weer vooral jonge trekken, ze is ook jong en onervaren en dat geeft dan ook weer een extra dimensie aan het verhaal.

De auteurs hebben de plot vakkundig geconstrueerd. Er zit wat verleden in, op verschillende manieren zelfs. Origineel en het leest goed, ook al trekt het niet dadelijk aan om te lezen. Er is heel veel afwisseling en dit leest ook al goed en maakt het daarbij nog super spannend ook.

Wit vuur is een boek met een hoog leesplezier gehalte. Veel actie, mooie personages, goede plot, spanning, wat verwacht een mens nog meer van een avonturen- en actiethriller. En je krijgt nog wat geschiedenis mee. Het kan gewoon niet fout gaan met deze auteurs.

Eerder: Koortsdroom

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff (2014) - 368 blz.
Oorspronkelijke titel: White Fire
Vertaling: Marjolein van Velzen

Bling Bling - Jan Van der Cruysse

Op de luchthaven van Delhi wordt een diamantkoerier beroofd. Albertien, verantwoordelijk voor de beveiliging van het diamanttransport, wordt meteen de laan uitgestuurd. Toch start ze op eigen houtje een zoektocht.

Vanuit een bergdorpje in de Zuidelijke Kaukasus bestuurt Paata Sirbiladze een misdaadorganisatie met wijde internationale vertakkingen. Het zijn uitgerekend zijn diamanten die gestolen werden in Delhi.

Wat begint als een geweldloze diamantroof uit het zicht van de media, leidt tot een wervelwind van bloed en wraak, van de Antwerpse diamantwijk tot de verste uithoeken van de wereld.

****

Een debuut en een geweldig goed. Jan Van der Cruysse studeerde rechten, communicatiewetenschappen en marketing, werkte vijf jaar als journalist tot hij woordvoerder werd van Aviapartner en daarna Brussels Airport en nu is hij specialist in crisiscommunicatie. Aangezien de auteur zelf zo lang gewerkt heeft op de luchthaven is het niet verwonderlijk dat deze een prominente rol speelt in het boek. Een kleine inkijk achter de schermen voor de lezer.

Dit is weer zo een boek dat je onmiddellijk in verfilming voor je ziet. En het doet deugd om eens een actiethriller te lezen van een Vlaamse schrijver en dan nog eentje zonder nonsens of kapsones. Dit is voor mij geleden van Bob Mendes en Jef Geeraerts.

Van der Cruysse heeft erg realistische personages neergezet en het klinkt af en toe zeer Vlaams, dat is absoluut te pruimen. Ook brengt hij er regelmatig een humoristische noot in, vooral in het begin en dat kwam meteen mijn positieve inschatting van het boek ten goede. Dat gevoel heb ik trouwens gedurende heel het verhaal kunnen vasthouden.

En als je over de plot iets kan zeggen, is het dat de auteur blijk geeft van een grote creativiteit. Situaties komen al eens raar over, absurd zelfs en de mate van het geweld is overweldigend en bloederig. Maar ook voor het verloop van het verhaal is hij vindingrijk te werk gegaan. Sommige zaken zijn daardoor verrassend en fantasievol. Van der Cruysse durft buiten de lijntjes te kleuren. Het is een complex verhaal maar de schrijver bewaart het overzicht. En voor als je het even niet goed meer weet, heeft hij achteraan een personenlijst toegevoegd. Dat is al eens handig.

Een kleine kanttekening bij het boek. Voor zulke zwaargewicht criminelen te zijn, worden ze wel wat amateuristisch beschreven. Soms ook is de auteur te expliciet en worden bepaalde feiten te vroeg prijs gegeven. Maar storen deed dit niet. De lezer wordt heel het boek lang heel erg goed geëntertaind en het is meer dan goed geschreven.

Een zeer creatieve schrijver deze Jan Van der Cruysse zonder gekunstelde literaire stunts en dat mag gerust een weldaad genoemd worden. Bling Bling is een zeer realistisch verhaal met een complexe maar originele en verrassende plot. Bling Bling 2 ligt nu in de winkelrekken en dat is top.

Uitgeverij: Davidsfonds (2016) - 527 blz.

Getekend vonnis - Jo Claes

Op een tafel in een Leuvens café wordt op een ochtend een studente dood aangetroffen. Het meisje is halfnaakt. Haar schaamhaar is volledig afgeschoren. Door haar tong steekt een potlood en vlakbij ligt een blad uit een stripalbum waarop een verkrachtingsscène is afgebeeld.

Hoofdinspecteur Thomas Berg heeft nooit eerder zoiets meegemaakt. Sterker, de moordenaar heeft hem de plaats delict zelf met de juiste coördinaten per e-mail bezorgd.

Een paar dagen later krijg Berg een soortgelijke mail. Opnieuw vindt de politie een jonge vrouw die in bijna identieke omstandigheden werd verkracht, verminkt en vermoord. En weer vindt de politie een pagina uit een stripverhaal. Vanaf dat ogenblik verkeert de studentenstad in de greep van de angst. Ook Berg vreest dat in Leuven een volkomen verknipte sadist, ja zelfs een psychopaat rondwaart, vooral als er nog meer slachtoffers vallen...

***

Jo Claes is met Getekend vonnis toe aan zijn zesde Thomas Berg misdaadverhaal. Het sleepte een nominatie in de wacht voor zowel de Gouden Strop als de Diamanten Kogel.

Het werk op de cover is ditmaal een hemelglobe die zich op de binnenplaats van het Atrechtcollege in de Naamsestraat bevindt. Het is een replica van het instrumentarium dat in 1675 werd ontworpen voor het Oude observatorium te Peking door Ferdinand Verbiest, jezuïet, missionaris en astronoom. Beroemde Belgen in het buitenland al in die tijd. En zoals altijd is er ook weer wat mythologie in het boek verwerkt. Wie zegt nu nog dat je met lezen niets bijleert?

Getekend vonnis is een waar kunstwerkje wat betreft de verhaallijn, hij is ingenieus in elkaar gezet en stap voor stap word je naar de clou geleid. De plot is de voornaamste troef van dit verhaal want verder is er niet zoveel actie en het ontbreekt ook aan spanning. Het verhaal vertraagt vooral erg doordat hoofdinspecteur Berg zich vooral toespitst op het bedenken van heel veel theorieën over de toedracht van de moorden. Op den duur wordt dit ook verwarrend. Een andere kleine opmerking is dat Bergs passie voor de juiste kop koffie zo langzamerhand toch wat begint te irriteren. Na de zoveelste niet te drinken, koude of juist super goede koffie, heb je het toch wel gehad.

Dit verhaal heeft dus een heel erg goede plot, leest over het algemeen zeer vlot en bevat interessante historische feiten. Getekend vonnis is een goed boek, niet meer, niet minder.

Eerder: Het oog van de naald, De zaak Torfs, De blinde vlek, Dood in december, Tot de dood ons scheidt, De mythe van Methusalem

Uitgeverij: Houtekiet (2013) - 472 blz.