Na veertig jaar vlees, zuivel en vis werd journalist Sofie Mulders eind 2019 in een klap veganist. Waarom ze die beslissing nam, vertelt ze in dit boek. Ze neemt u mee op een tocht door de veehouderij en legt uit welk leven landbouwdieren moeten leiden voor we een stuk kaas of biefstuk op ons bord zien liggen.
Feiten en wetenschappelijke inzichten zijn daarbij haar leidraad. Ze spreekt met boeren, dierenartsen, slachthuismedewerkers, biologen en andere wetenschappers. Ze komt duistere zaken te weten, ontdekt hoe de waarheid niet altijd de beste vriend is van de vee-industrie, en hoe we als consument voortdurend om de tuin worden geleid.
Naast de veehouderij onderzoekt Sofie Mulders ook zichzelf. Hoe hard verandert je leven als je een veganist bent? Wat moet je eten? Is het wel gezond? Nooit meer kaas, dat is toch niet te doen? Zit vlees eten niet in de genen van de mens? Hoeveel zin heeft het om veganist te zijn als je tot een piepkleine minderheid behoort? Maakt het iets uit voor het klimaat? En zijn veganisten toch niet ietwat fanatiek?
Op deze en nog andere vragen zoekt ze gefundeerde antwoorden. De evolutieleer van Charles Darwin speelt een belangrijke rol in dit boek. Mensen als Richard Dawkins, Jeremy Bentham en Arthur Schopenhauer komen ook even langs. Nu u nog.
Sofie Mulders (1976) studeerde Germaanse Taal- en Letterkunde in Leuven en gaf tien jaar les op een middelbare school voor ze de overstap naar de journalistiek maakte. Ze schrijft voor De Morgen en Knack en is auteur van twee boeken, dit boek en het in 2017 verschenen non-fictie boek Topdokters.
Eerder las ik al het boek Dieren eten van Jonathan Safran Foer dat vergelijkbaar is met dit boek maar nu is het toegespitst op onze eigen streek, België en Nederland. Als je al dacht dat het hier minder erg is dan in Amerika zoals Foer het beschrijft, dan brengt Mulders je al vlug op andere gedachten, ook hier is er onnoemelijk veel dierenleed voor 'het vlees' op ons bord belandt en de andere dierlijke producten zoals kaas en eieren.
Sofie Mulders benadert het eten van vlees en andere dierlijke producten en de veehouderij vanuit een wetenschappelijke hoek en zoveel mogelijk vanuit de feiten maar ook vanuit haar eigen zoektocht als journalist. Daarvoor praat ze met zoveel mogelijk betrokkenen en die ervaringen deelt ze hier en haar visie erop ook. Ze was bij het verschijnen nog maar net zelf drie jaar veganist.
De auteur heeft een zeer vlotte pen en ze neemt je op een enthousiaste manier stap voor stap mee in haar of het verhaal van een veganistische levensstijl en ze is hier zeker ook kritisch over. Waarom ik 40 jaar biefstuk en kaas at, en toen veganist werd - een heel mondje vol deze titel - is een boek dat zeer helder en duidelijk vertelt over de veehouderij en het veganisme en daarbij maakt ze regelmatig de link naar de milieu- en klimaatcrisis. Het boek is absoluut een aanrader.
Uitgeverij: Pelckmans (2022) - 265 blz.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten