In De butler van God, een satirische, ontroerende en spannende roman over familie en over liefde, draait de wereld om kunst. Om het geld dat ermee te verdienen valt, om de status en aandacht die ermee te verkrijgen zijn, om de schimmige spelletjes die ermee te spelen zijn, en natuurlijk om de inspiratie, de schoonheid en de troost.
We reizen van Amsterdam naar Berlijn, Parijs, en vooral Venetië, waar de kunstbiënnale wordt gehouden. We volgen een klimaatactivist die geen soep naar schilderijen wil gooien, een afgewezen tekenares die van haar kunst wil leven, een rijke maar onvervulde galeriehoudster, en nog enkele anderen die proberen hun dromen waar te maken (of niet ten onder te gaan) in de keiharde internationale kunstwereld. Sommigen van hen zijn familie van elkaar en waren dat liever niet geweest. Twee van hen komen om het leven. Maar wie?
En waar is God als je hem nodig hebt?
***
Ellen de Bruin (Den Haag, 1970) studeerde psychologie en promoveerde in de sociale psychologie. Ze werkt bij NRC Handelsblad waar ze redacteur wetenschap was en ze is schrijfster. In 2018 debuteerde ze met Onder het ijs waarmee ze de Anton Wachterprijs won, haar tweede is Kraaien in het paradijs en De butler van God haar derde. Daarvoor schreef ze nog drie non-fictie boeken. In 2025 diende ze 'In blijde verwoesting' in voor de wedstrijd voor het Boekenweekgeschenk en waar ze op de shortlist eindigde. Daarna werkte ze deze novelle uit tot een volwaardige roman die dan De butler van God werd.
Dit was een verrassend boek dat over nogal wat verschillende onderwerpen gaat maar steeds met kunst als rode draad en waar je zeker ook iets van opsteekt. Een ander thema dat terugkomt is milieu, klimaat en klimaatacties, daardoor is het echt een boek van deze tijd. Ook enkele menselijke thema's spelen een rol zoals relaties in families, vriendschappen en liefde. Het is dus nogal een combinatie in dit toch al niet zo dikke boek.
De personages waarvoor de auteur koos, zijn op zijn zachtst gezegd interessant maar wel knap bedacht. Het zijn er echter wel een heleboel en door de veelvuldige afwisseling en doordat je de onderlinge relaties of verhoudingen niet goed weet, is het soms toch even denken wie dit ook al weer was. Pas redelijk ver in het boek kom je de relatie tussen sommige personages te weten en helemaal aan het einde wordt het plaatje pas compleet, ook dit was verrassend en heel erg goed gevonden van de auteur.
Het boek is heel luchtig opgevat, soms zelfs op het absurde af en ook haar schrijfstijl is heel vlot. Ellen de Bruin heeft absoluut een zeer humoristische pen op het hilarische af soms, en het is zo visueel geschreven dat je je in een film waant, je krijgt zomaar de beelden mee. Het is vooral dit dat mij aansprak in dit boek en waardoor ik ervan genoten heb. Maar als verhaal komt het veel minder binnen, er gebeurt niet zo erg veel en de plot, als je daar al van kan spreken, raakt ondergesneeuwd door situatiebeschrijvingen die redelijk vrijblijvend zijn en geen functie hebben in het verhaal, of het moest zijn om de karakters te duiden.
De butler van God is een humoristisch geschreven en verrassend boek dat soms absurd is waardoor het zelfs nog grappiger is. Het is een luchtig boek met weinig verhaal maar boeiende personages en het bevat elementen die tot nadenken stemmen. En de film ervan zou je je zó kunnen voorstellen, een komedie wel te verstaan.
Uitgeverij: Prometheus (2026) - 252 blz.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten